Γ.ν.α Ιπποκράτειο
ΕΙΣΑΓΩΓΗ :
Η συστροφή του τυφλού ορίζεται ως η περιστροφή του τυφλού και ανιόντος κόλου γύρω από τον άξονά τους και αποτελεί το 1–3% όλων των αποφράξεων παχέος εντέρου. Μετά το σιγμοειδές, αποτελεί δεύτερο συχνότερο σημείο συστροφής παχέος εντέρου, με ποσοστό εμφάνισης 10–52%. Η επίπτωσή της υπολογίζεται σε 2,8–7,1 περιστατικά/1000000/έτος, ενώ ο ειλεός λόγω συστροφής αντιστοιχεί περίπου στο 3,4% όλων των αποφράξεων του εντέρου. Απαραίτητη προϋπόθεση για την εμφάνιση της πάθησης είναι η ύπαρξη ευκίνητου τυφλού και ανιόντος κόλου, που μπορεί να είναι συγγενής ,λόγω εμβρυολογικής αποτυχίας καθήλωσης του μεσεντερίου του ανιόντος στο οπίσθιο περιτόναιο ή επίκτητη λόγω συμφύσεων.
ΣΚΟΠΟΣ:
Παρουσίαση σπάνιου περιστατικού αποφρακτικού ειλεού λόγω συστροφής τυφλού
ΠΑΡΟΥΣΊΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ :
Άντρας 37 ετών με ελεύθερο Α.Ι. προσήλθε στα ΤΕΠ με κοιλιακό άλγος από τριημέρου, επίσχεση αερίων και κοπράνων και τάση προς έμετο. Από την κλινική εξέταση προέκυψε εικόνα ειλεού ενώ η CT έδειξε σημείο μετάπτωσης στο ανιόν και διατεταμένο τυφλό διαμέτρου 15 εκ. εντοπιζόμενο στην άνω κοιλιακή χώρα έμπροσθεν του στομάχου. Ο ασθενής οδηγήθηκε στο χειρουργείο όπου ανευρέθη ευκίνητο διατεταμένο τυφλό, συνεστραμμένο, με ισχαιμικές αλλοιώσεις και αποορογονισμούς κατά τόπους. Διενεργήθη ειλεοτυφλεκτομη και ειλεοκολική αναστόμωση. Ο ασθενής είχε ομαλή πορεία και εξήλθε την 6η μετεγχειρητική ημέρα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ- ΣΥΖΗΤΗΣΗ :
Η συστροφή του τυφλού αποτελεί σπάνια αιτία ειλεού παχέος εντέρου, με υψηλό κίνδυνο ισχαιμίας, νέκρωσης ή διάτρησης εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα. Η αξονική τομογραφία θέτει τη διάγνωση στο 90% , ενώ το υπόλοιπο ποσοστό αναγνωρίζεται διεγχειρητικά. Οι συντηρητικές μέθοδοι ανάταξης έχουν εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά επιτυχίας και σημαντικό κίνδυνο επιπλοκών, συνεπώς δεν συνιστώνται. Η χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί τη θεραπεία εκλογής. Εξατομικεύεται βάσει αιμοδυναμικής κατάστασης και βιωσιμότητας του εντέρου. Σε περιπτώσεις ισχαιμίας ή νέκρωσης απαιτείται τμηματική εκτομή, με τη θνητότητα να ανέρχεται στο 17–40%. Η έγκαιρη διάγνωση και χειρουργική παρέμβαση είναι καθοριστικές για τη μείωση της νοσηρότητας και θνητότητας.
Abstract ID
ΑΑ385
