ΜΕΚΕΛΕΙΟΣ ΑΠΟΦΥΣΗ: Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ ΑΣΘΕΝΗ.

ΜΕΚΕΛΕΙΟΣ ΑΠΟΦΥΣΗ: Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ ΑΣΘΕΝΗ.

Ειρήνη Παπαδοπούλου, Αθανάσιος Παπατζέλος, Απόστολος Ψαθάς, Τριαντάφυλλος Παυλίδης, Αναστασία Πασχαλίδου, Στέφανος Ατματζίδης, , Δημήτριος Ράπτης, Νικόλαος Βολουδάκης, Κωνσταντίνος Κηροπλάστης, Βασίλειος Παπαζιώγας

Εισαγωγή: Η μεκέλειος απόφυση, ένα αληθές εκκόλπωμα του λεπτού εντέρου που παρατηρείται κυρίως ως τυχαίο εύρημα στο 2% του πληθυσμού, γίνεται συμπτωματικό στο 2% των περιπτώσεων. Η κλινική του σημασία γίνεται εμφανής όταν παρουσιάζονται συμπτώματα ή επιπλοκές (διάτρηση, αιμορραγία, απόφραξη, φλεγμονή), ειδικά όταν αναπτύσσεται σε αυτό ετερότοπος βλεννογόνος. Λόγω της σπανιότητας της νόσου, η  διάγνωση είναι συχνά δύσκολη και καθυστερεί.

Σκοπός: Η παρουσίαση δύο περιστατικών με μεκέλειο απόφυση που αντιμετωπίστηκαν στην κλινική μας, αναδεικνύοντας τις διαφορετικές κλινικές εκδηλώσεις και τη χειρουργική προσέγγιση στην αντιμετώπιση τους.

Υλικό και Μέθοδος: Παρουσιάζονται δύο ασθενείς στους οποίους πραγματοποιήθηκε εκτομή της μεκελείου αποφύσεως. (Α) Ασθενής θήλυ 23 ετών που υπεβλήθη σε ερευνητική λαπαροσκόπηση λόγω άλγους δεξιού λαγονίου βόθρου με διαφορική διάγνωση οξείας σκωληκοειδίτιδας και φλεγμαίνουσας μεκελείου αποφύεσως. Από το ατομικό ιστορικό αναφέρονταν μέλαινες κενώσεις χωρίς προηγούμενη διερεύνηση. Κατά την ερευνητική λαπαροσκόπηση ανευρέθη φλεγμαίνουσα μεκέλειος απόφυση που εκτάμει και ταυτοχρόνως διενεργήθηκε σκωληκοειδεκτομή. (Β) Έτερος ασθενής 20 ετών, προσήλθε με κλινική εικόνα οξείας σκωληκοειδίτιδας, με υπερηχογραφικά στοιχεία που σύγκλιναν προς την διάγνωση αυτή. Κατά τη διενέργεια λαπαροσκοπικής σκωληκοειδεκτομής ανευρέθη ευμεγέθης μεκέλειος απόφυση, χωρίς σημεία φλεγμονής, η οποία και εκτάμει.

Αποτελέσματα: Η μετεγχειρητική πορεία της ασθενούς Α ήταν ανεπίπλεκτη με διακοπή εμφάνισης μέλαινων κενώσεων σε έναν χρόνο μετεγχειρητικής παρακολούθησης. Ο ασθενής Β μετεγχειρητικά εμφάνισε ειλεό, που λύθηκε αυτόματα. Η ιστολογική εξέταση της ασθενούς Α επιβεβαίωσε την παρουσία ετερότοπου γαστρικού βλεννογόνου στην μεκέλειο απόφυση.

Συμπεράσματα: Η παρουσία μεκελείου αποφύσεως αποτελεί σπάνια οντότητα. Η διαχείρισή της μπορεί να διαφέρει όταν εμφανίζεται ως τυχαίο εύρημα ή όταν εμφανίζει συμπτωματολογία ή επιπλοκή. Η διάγνωση απαιτεί κλινική εγρήγορση, ενώ η απόφαση για εκτομή πρέπει να εξατομικεύεται, λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα και τον κίνδυνο μελλοντικών επιπλοκών.