ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΡΙΧΩΤΟΥ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΕ ΥΠΕΡΗΛΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΡΙΧΩΤΟΥ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΣΕ ΥΠΕΡΗΛΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

Εισαγωγή: Η διαχείριση κακοήθων νεοπλασμάτων του τριχωτού της κεφαλής σε υπερήλικες ασθενείς με πολλαπλές συνοσηρότητες αποτελεί πρόκληση, καθώς οι θεραπευτικές επιλογές πρέπει να σταθμίζουν τόσο την ογκολογική ριζικότητα όσο και την ποιότητα ζωής. Η εφαρμογή εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης (AI) μπορεί να συμβάλει στη βέλτιστη αξιολόγηση απεικονιστικών ευρημάτων και στη λήψη εξατομικευμένων αποφάσεων.

Σκοπός Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η παρουσίαση περιστατικού και η ανάδειξη της συμβολής της AI στην ανάλυση δεδομένων και στην υποστήριξη λήψης της καταλληλοτερης θεραπευτικής απόφασης.

 Υλικό & Μέθοδος: Ασθενής άνδρας 90 ετών με αρχόμενη άνοια και εκτεταμένο ακανθοκυτταρικό επιθηλίωμα στο τριχωτό της κεφαλής υποβλήθηκε σε CT εγκεφάλου με τρισδιάστατες ανασυνθέσεις. Η AI χρησιμοποιήθηκε για την ανάδειξη οστεολυτικών εστιών και τη διαφοροδιάγνωση από φυσιολογικές ανατομικές παραλλαγές (πακχιόνια βοθρία, αγγειακές εντυπώσεις) πράγμα που δεν μπορεσε να επιτύχει η παραδοσιακή ακτινολογική εκτίμηση. Οι θεραπευτικές επιλογές αξιολογήθηκαν με βάση τα κλινικά και απεικονιστικά δεδομένα από την AI.

Αποτελέσματα: Η ανάλυση ανέδειξε μετεγχειρητικό έλλειμμα και πιθανή οστική διήθηση, την οποία δεν κατέστη δυνατό να διαγνώσει η παραδοσιακή ακτινολογική εκτίμηση. Η χρήση AI συνέβαλε στη διάκριση παθολογικών αλλοιώσεων από καλοήθεις δομές, προσφέροντας σαφή εικόνα για τις θεραπευτικές επιλογές. Εξετάστηκαν τρεις στρατηγικές: (α) ριζική εκτομή με κρανιοτομή, κρημνό και δερματικό μόσχευμα για την δότρια χώρα, (β) ευρεία εκτομή της βλάβης χωρίς κρανιοτομή, με κρημνό, δερματικό μόσχευμα και συμπληρωματική ακτινοθεραπεία, (γ) αποκλειστικά ακτινοθεραπεία. Η δεύτερη επιλογή θεωρήθηκε η πλέον ενδεδειγμένη, εξασφαλίζοντας εκτομή της βλάβης και βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Συμπεράσματα: Η εφαρμογή AI στην ανάλυση απεικονιστικών δεδομένων ηλικιωμένων ασθενών με κακοήθη νεοπλάσματα του τριχωτού μπορεί να βελτιώσει τη διαγνωστική ακρίβεια και να ενισχύσει τη λήψη εξατομικευμένων θεραπευτικών αποφάσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις συνοσηρότητες και την ποιότητα ζωής.