Εισαγωγή: Η λοίμωξη από τον ιό ηπατίτιδας Β αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της νόσου επηρεάζονται από τις σύγχρονες γεωπολιτικές εξελίξεις με την αλλαγή των χαρακτηριστικών και των συνηθειών του πληθυσμού που κατοικεί στη χώρα μας. To 2009 η καταγραφή HEPNET-GREECE ανέδειξε τα βασικά επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της νόσου στη χώρα μας. Η σύγχρονη εικόνα των χαρακτηριστικών της νόσου είναι άγνωστη.

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης μας ήταν ο χαρακτηρισμός των σημαντικότερων επιδημιολογικών χαρακτηριστικών των ασθενών με ΗΒsAg (+) στην Ελλάδα και η σύγκριση τους με τα αποτελέσματα της μελέτης HEPNET-GREECE του 2009.

Μέθοδος: Ταυτοποιήθηκαν όλοι οι ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β (HBsAg(+)) που επισκέφθηκαν ΕΙ 3 ηπατολόγων κατά το διάστημα 2015-2025. Οι ασθενείς αυτοί είτε προσήλθαν με πρόσφατη διάγνωση για εξειδικευμένη αντιμετώπιση είτε διαγνώστηκαν από τη Μονάδα μας στα πλαίσια διερεύνησης διαταραχών ηπατικής βιοχημείας. Κλινικοεργαστηριακά και δημογραφικά δεδομένα αναζητήθηκαν από τα ιατρικά αρχεία. Η διάγνωση της κίρρωσης έγινε με κλινικο-εργαστηριακά δεδομένα ή/και τιμές ηπατικής ακαμψίας >12 kPa.

Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν δεδομένα από 747 ασθενείς. 55.7% (n=416) ήταν άρρενες με διάμεση ηλικία 49.9 έτη. Το 50.9% των ασθενών είχε ελληνική καταγωγή, το 34.9% προερχόταν από άλλες χώρες των Βαλκανίων ενώ το υπόλοιπο 14.2% είχε προέλευση από τον υπόλοιπο κόσμο. Η πλειοψηφία (64.2%) των ασθενών δεν είχε οικογενειακό ιστορικό HBV λοίμωξης ή γνωστή αιτία μετάδοσης (59.6%), με τον πιο συχνό γνωστό τρόπο μετάδοσης να αναδειχθεί η ενδοοικογενειακή διασπορά (33.2%). Με βάση τις τιμές των τρανσαμινασών και του HBV DNA κατά τη διάγνωση/1η επίσκεψη 5.6% είχαν HBeAg (+) HBV, 54.8% είχαν HBeAg (-) infection και 39.4% HBeAg (-) hepatitis. Τελικά αντιική θεραπεία έλαβε το 47.4% των ασθενών. Σε σύγκριση με τη μελέτη HEPNET-GREECE η παρούσα κοορτή είχε περισσότερες γυναίκες (44.3% vs 37.3%, p<0.001), περισσότερους ασθενείς με καταγωγή εκτός των Βαλκανίων (14.2% vs 4.3%, p<0.001), πιο συχνό οικογενειακό ιστορικό (36.8% vs 32.7% p=0.017) και πιο συχνή χορήγηση θεραπείας (47.4% vs 26%, p<0.001). Για το 54% των ασθενών υπάρχουν στοιχεία για το HDV status τους με το 8.6% εξ αυτών να είναι anti-HDV (+). 388 ασθενείς (52%) υπεβλήθησαν σε ελαστογραφία και 54 (7.2%) σε βιοψία ήπατος κατά τη διάγνωση τους με το 68.6% να έχουν καθόλου ή ήπια ίνωση, 13.1% μετρίου βαθμού, 8.8% προχωρημένη ίνωση και 9.5% να έχουν ήδη περάσει σε κίρρωση. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης το 2.3% των ασθενών ανέπτυξαν ΗΚΚ μετά από ενδιάμεσο διάστημα 38 μηνών ενώ 7.7% των ασθενών απεβίωσαν .

Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα μας είναι ενδεικτικά μίας μεταβαλλόμενης επιδημιολογικής εικόνας των ασθενών με HBV λοίμωξη στον ελληνικό χώρο με σημαντικό ποσοστό αυτών να παρουσιάζονται ακόμη με προχωρημένη ίνωση ή κίρρωση ήπατος.

 

Abstract ID
EP13

Συγγραφέας