Πολυανθεκτική Φυματίωση σε νεαρή Γυναίκα

Εισαγωγή: Ως πολυανθεκτική ορίζεται η φυματίωση με αντοχή σε ριφαμπικίνη και ισονιαζίδη. Αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα υγείας καθώς σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα θεραπευτικής αποτυχίας, επέκτασης της αντοχής και υποτροπής και απαιτεί τη χορήγηση συνδυασμού φαρμάκων γενικά ασθενέστερων, ακριβότερων και με περισσότερες παρενέργειες.

Σκοπός: Να περιγραφεί περίπτωση πολυανθεκτικής φυματίωσης σε νεαρή ασθενή.

Υλικό-Μεθοδολογία: Γυναίκα 25 ετών, Μολδαβή, διαμένουσα στην Ελλάδα τα τελευταία 20 έτη, περιστασιακά καπνίστρια, με όχι στενή επαφή με περιστατικό ενεργού φυματίωσης προ 5 έτη, προσήλθε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών λόγω χρόνιου ξηρού βήχα.
Σε πρόσφατη αξονική τομογραφία θώρακος διαπιστώθηκαν οζώδεις παρεγχυματικές αλλοιώσεις στους άνω λοβούς και στο κορυφαίο τμήμα των κάτω λοβών ορισμένες με αποτιτανώσεις και άλλες με κεντρική κοιλοποίηση. 
Η ασθενής εισήχθηκε στην κλινική για περαιτέρω διερεύνηση. Διενεργήθηκαν δερμοαντίδραση mantoux και quantiferon και στάλθηκε δείγμα γαστρικού υγρού και πτυέλων για χρώση Ziehl-Neelsen, καλλιέργεια β-Koch, μοριακή ανίχνευση μυκοβακτηριδίων (pcr) και έλεγχο ευαισθησίας σε αντιφυματικά φάρμακα.

Αποτελέσματα: Οι εξετάσεις έδειξαν mantoux θετική 13 χιλιοστά, quantiferon θετικό,  χρώση Ziehl-Neelsen αρνητική, μοριακή ανίχνευση μυκοβακτηριδίων θετική.
Ο μοριακός έλεγχος ευαισθησίας αποκάλυψε αντοχή σε ισονιαζίδη και ριφαμπικίνη οπότε η ασθενής μεταφέρθηκε στη μονάδα ανθεκτικής φυματίωσης για περαιτέρω αντιμετώπιση. Τέθηκε σε από του στόματος αγωγή με βεδακιλλίνη, πρετομανίδη, λινεζολίδη και μοξιφλαξασίνη την οποία έχει ανεχθεί καλά – παρουσίασε μόνο ήπια γαστρεντερικά συμπτώματα -  και πρόκειται να λάβει για 6 ή 9 μήνες. Ακτινολογικός επανέλεγχος στους
2 μήνες έδειξε μικρή βελτίωση.

Συμπεράσματα: Η πολυανθεκτική φυματίωση αποτελεί παγκόσμιο και δύσκολο στη διαχείριση πρόβλημα υγείας. Η θεραπεία περιλαμβάνει συνδυασμό δευτερευόντων και νεότερων αντιφυματικών φαρμάκων που επιλέγονται με βάση την ηλικία, το ιστορικό και το προφίλ αντοχής του ασθενή, την έκταση της πνευμονικής νόσου και τη θέση εξω-πνευμονικών αλλοιώσεων. Από το 2022, προτείνεται το σχήμα βεδακιλλίνης, πρετομανίδης, λινεζολίδης,  με/χωρίς μοξιφλοξασίνη, από του στόματος για 6 ή 9 μήνες το οποίο και χορηγείται στις περισσότερες περιπτώσεις.