ΚΟΙΛΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΑΝΩ ΛΟΒΟΥ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑ ZENKER - ΚΛΙΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η πνευμονική κοιλότητα είναι συλλογή αέρα και/ή υγρού με παχύ, ακανόνιστο τοίχωμα, που σχηματίζεται συνήθως μετά από αποβολή νεκρωτικού ιστού μέσω βρογχικής επικοινωνίας. Αιτιολογικά συνδέεται με λοιμώξεις, κακοήθειες, φλεγμονές ή συγγενείς ανωμαλίες.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ: Ασθενής, 69 ετών, καπνίστρια, με ατομικό αναμνηστικό εκκολπώματος Zenker (διάγνωση 2023) και πολλαπλών επεισοδίων λοίμωξης κατώτερου αναπνευστικού και νοσηλειών από μηνών προσήλθε λόγω δύσπνοιας και παραγωγικού βήχα με πυώδη απόχρεμψη. H ασθενής μετά από πρόσφατη νοσηλεία, προσκομίζει PET/CT, όπου επανελέγχεται το μεγάλο εκκόλπωμα Zenker στο εγγύς τριτημόριο του οισοφάγου με υδραερικό επίπεδο, κοιλοτική αλλοίωση του αριστερού άνω λοβού (SUVmax 9.5) και υπερμεταβολικοί λεμφαδενες μεσοθωρακίου (SUVmax 3 – 4) (Εικόνα 1). Είχε προγραμματιστεί βιοψία υπό CT καθοδήγηση στην κοιλοτική αλλοίωση. Κατά την νοσηλεία της παρά την προωθημένη αντιμικροβιακή αγωγή, παρουσίασε σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια και ανάγκη για υψηλά μίγματα οξυγόνου (HFNC) στα πλαίσια εισροφήσεων από το γνωστό εκκόλπωμα Zenker . Έγινε ΩΡΛ, γαστρεντερολογική και χειρουργική εκτίμηση με συναπόφαση την αναγκαιότητα χειρουργικής αποκατάστασης του εκκολπώματος όταν βελτιωθεί αναπνευστικά. Αποφασίστηκε για την προφύλαξη από νέες εισροφήσεις και για παράκαμψη του εκκολπώματος να πραγματοποιηθεί τραχειοστομία και γαστροστομία, όπως και έγινε. Μετά από πολλαπλές βρογχοσκοπήσεις (αναρρόφησης εκκρίσεων) και λήψης αντιμικροβιακών για 4 εβδομάδες, η ασθενής υποβλήθηκε σε χειρουργική εκτομή του εκκολπώματος Zenker. Η ασθενής έλαβε συνολικά 6 εβδομάδες αντιμικροβιακή αγωγή και εξήλθε αφού έγινε σύγκλιση της τραχειοστομίας. Κατά την επανεκτίμησή της, 1 μήνα μετά το εξιτήριο (3 μήνες μετά την προσέλευσή στα ΤΕΠ) προσκόμισε νέα PET/CT με σχεδόν πλήρη εξάλειψη της κοιλότητας (Εικόνα 2).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Το εκκόλπωμα Zenker, αν και σπάνιο (2/100.000/έτος), μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές όπως πνευμονία από εισρόφηση, που αποτελεί κύρια αιτία θνησιμότητας σε καλοήθεις παθήσεις του οισοφάγου. Η διαχείριση ανάλογων περιστατικών απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση με ΩΡΛ, γαστρεντερολογική, χειρουργική και πνευμονολογική υποστήριξη.