ΚΛΙΝΙΚΟΙ ΦΑΙΝΟΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ ΣΕ ΠΑΧΥΣΑΡΚΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΝ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΠΝΟΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΠΝΟ

Εισαγωγή: Το Βρογχικό Άσθμα (ΒΑ), σε παχύσαρκους ασθενείς, συχνά συνυπάρχει με το Σύνδρομο Απνοιών κατά τον ύπνο (ΣΑΥ).

Σκοπός: Η καταγραφή των κλινικών φαινοτύπων του ΒΑ σε ασθενείς με συνυπάρχον ΣΑΥ.

Υλικά/Μέθοδοι: Μελετήθηκαν αναδρομικά 143 ασθενείς με ΒΑ υπό αγωγή και νεοδιαγνωσθέν ΣΑΥ (ΑΗΙ>5/ώρα ύπνου). Καταγράφηκαν τα ανθρωπομετρικά στοιχεία, η αναπνευστική λειτουργία, ο έλεγχος (με βάση το ερωτηματολόγιο ACT) και o κλινικός φαινότυπος του ΒΑ καθώς και η βαρύτητα του συνυπάρχοντος ΣΑΥ. Μετά από 6 μήνες θεραπείας με CPAP οι ασθενείς συμπλήρωσαν εκ νέου το ερωτηματολόγιο ACT.

Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 143 παχύσαρκοι ασθενείς, με μέση ηλικία τα 55,9±13,1 έτη και μέσο BMI 38,6±8,3 kg/m2 . Ήπιο, μέτριο και σοβαρό ΣΑΥ παρατηρήθηκε στο 16,6%, 29,9% και 53,5% των ασθενών αντίστοιχα. Το 69,6% εμφάνιζε μέτριο έλεγχο του άσθματος (ACT σκορ 16,8±1,9). Ο T2-low φαινότυπος ορίστηκε ως εξής: αριθμός ηωσινόφιλων στο αίμα<150 κύτταρα/μL, FeNO<25 ppb και απουσία αλλεργίας. Με βάση αυτόν τον ορισμό 93 ασθενείς (65%) παρουσίαζαν T2 low φαινότυπο άσθματος ενώ 50 ασθενείς Τ2 high (35% των ασθενών). Ο αριθμός των ηωσινοφίλων ήταν 91±26,2/μL για τους Τ2 low και 265±31,9/μL για τους Τ2 high (p<0,001), με τους Τ2 high να εμφανίζουν υψηλότερο FEV1 (93,2±13,7% έναντι 84,7±19,2%, p=0,008). Δεν καταγράφηκαν διαφορές ως προς τα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, τις λοιπές παραμέτρους της αναπνευστικής λειτουργίας και τη βαρύτητα του ΣΑΥ στις 2 ομάδες. Μετά από 6 μήνες θεραπείας με CPAP, παρατηρήθηκε βελτίωση του ACT και στις δυο ομάδες [ACT σκορ 17,9±2,8 πριν έναντι 20,2±2,6 μετά στους T2 low ασθενείς (p<0,001) και ACT σκορ 16,1±3,7 πριν έναντι 20,4±2,5 μετά στους T2 high ασθενείς (p<0,001)] με τη μεγαλύτερη βελτίωση να παρατηρείται στους T2 high ασθενείς (p=0,002).

Συμπεράσματα: Ο Τ2 low φαινότυπος είναι πιο συχνός στους παχύσαρκους ασθενείς με βρογχικό άσθμα και ΣΑΥ. Η θεραπεία με CPAP βελτιώνει τον έλεγχο του άσθματος ανεξαρτήτως κλινικού φαινοτύπου.