Η ηλικία δεν επηρεάζει τα αποτελέσματα της πνευμονικής αποκατάστασης ασθενών με ΧΑΠ

Εισαγωγή: Η πρόσβαση σε προγράμματα Πνευμονικής Αποκατάστασης (ΠΑ) είναι περιορισμένη και ενίοτε γίνεται επιλογή των ασθενών με βάση την ηλικία. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο αν η ηλικία επηρεάζει τα οφέλη της ΠΑ. Στόχος μας ήταν να συγκρίνουμε τη βελτίωση στη λειτουργική ικανότητα και ποιότητας ζωής σε διαφορετικές ηλικίες ασθενών με ΧΑΠ, μετά από ΠΑ ή τη συνήθη φροντίδα.

Μέθοδος: 138 ασθενείς με ΧΑΠ (mean±SD ηλικία: 67.0±8.4 έτη και FEV1: 55±24% της προβλεπόμενης τιμής) ολοκλήρωσαν ένα πρόγραμμα ΠΑ που περιλάμβανε διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης (HIIT) σε κυκλοεργόμετρο και ασκήσεις ενδυνάμωσης για τα άνω και κάτω άκρα, 3 φορές την εβδομάδα για 12 εβδομάδες. Η λειτουργική ικανότητα αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών (6MWT) και τη δύναμη του τετρακέφαλου (QF). Η ποιότητα ζωής εκτιμήθηκε με τα ερωτηματολόγια mMRC, HADS, και CAT. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε τέσσερις ηλικιακές ομάδες με βάση τα ηλικιακά τεταρτημόρια της στατιστικής ανάλυσης: έως 60 ετών (A: 56±5 έτη), 61–66 (B: 64±2 έτη), 67–72 (C: 69±2 έτη) και άνω των 73 (D: 76±3 έτη).

Αποτελέσματα: Συνολικά η απόσταση που καλύφθηκε κατά τη 6MWT αυξήθηκε κατά 33±57m, p=0.001 και η QF αυξήθηκε κατά 2.6±6.5kg, p=0.001. Αντίστοιχα, η mMRC, το CAT, και το άγχος και η κατάθλιψη βελτιώθηκαν κατά 0.7±0.8, p=0.001, 3.4±5.0 p=0.001, και 1.6±3.9 p=0.001 και 0.9±2.7 p=0.001, αντίστοιχα. Δεν υπήρχε βελτίωση σε καμία από τις παραμέτρους στην ομάδα ελέγχου. Μεταξύ των ηλικιακών ομάδων δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ του μεγέθους της βελτίωσης στην απόσταση που καλύφθηκε κατά τη 6MWT (A: κατά 20±108m, B: κατά 22±119m, C: κατά 45±130m and D: κατά 45±108m (ANOVA p=0.164)) και στην QF (p=0.905). Παρόμοιου επιπέδου βελτιώσεις υπήρχαν και στην mMRC (p=0.828), στο CAT (p=0.422), στο άγχος (p=0.704) και στην κατάθλιψη (p=0.626).

Συζήτηση: Η ΠΑ παρέχει παρόμοιες βελτιώσεις ανεξαρτήτως ηλικίας.