Επιπλεγμένος Χυλοθώρακας μετά Οισοφαγεκτομή

Ως χυλοθώρακας ορίζεται η παρουσία λέμφου στην υπεζωκοτική κοιλότητα. Είναι αποτέλεσμα ανατομικής ή/και λειτουργικής διαταραχής του θωρακικού πόρου ή του λεμφοαπαγωγού συστήματος και σχετίζεται με υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα.

Σκοπός: Η περιγραφή επιπλεγμένου χυλοθώρακα μετά από οισοφαγεκτομή.

Περιγραφή Περιστατικού: Άνδρας 60 ετών, λιπαβαρής, καπνιστής, με ιστορικό καρκινώματος οισοφάγου χαμηλής διαφοροποίησης με οισοφαγεκτομή προ 5μήνου και neo/adjuvantχημειοθεραπεία, εισήχθηκε για διερεύνηση αμφοτερόπλευρης υπεζωκοτικής συλλογής, μεγαλύτερης δεξιά, με συνυπάρχοντα πυκνωτικά και θαμβής υάλου πνευμονικά διηθήματα και ασκιτική συλλογή. Κλινικά, παρουσίαζε δύσπνοια αποκορεσμό, ανορεξία και αδυναμία/καταβολή και εργαστηριακά υψηλή τιμή δεικτών φλεγμονής και χαμηλή τιμή ηλεκτρολυτών και λευκωμάτων/αλβουμίνης. Η δεξιά υπεζωκοτική συλλογή παρακεντήθηκε με ανάδειξη πολυμορφοπυρηνικού εξιδρώματος. Ακολούθως, τοποθετήθηκε θωρακοσωλήνας παροχέτευσης. Στο υγρό απομονώθηκαν pseudomonas/Stenotrophomonas (μοριακά)καιAcinetobacter (από καλλιέργεια). Χορηγήθηκε αρχικά μεροπενέμη, λεβοφλοξασίνη καιλινεζολίδη και ακολούθως κολιστίνη, αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη και ιμιπενέμη/σιλαστατίνη/ρελεμπακτάμη οπότε ο ασθενής παρουσίασε κλινική βελτίωση με παράλληλη αύξηση της προσλαμβανόμενης τροφής. Ωστόσο, παρατηρήθηκε αύξηση της ποσότητας και αλλαγή της χροιάςτου υγρού δεξιά καθώς και αύξηση της ποσότητας του υγρού αριστερά. Η επανεξέταση δεξιά αποκάλυψε λεμφοκυτταρικό εξίδρωμα με αυξημένα τριγλυκερίδια (=128mg/dL) και χαμηλή χοληστερόλη (=2.0mg/dL). Η διαγνωστική παρακέντηση αριστερά έδειξε οροαιματηρό λεμφοκυτταρικό εξίδρωμα με φυσιολογικές τιμές τριγλυκεριδίων/χοληστερόλης.
Εφαρμόσθηκαν μέτρα διαχείρισης του χυλοθώρακα με αρχικά παρεντερική σίτιση, ακολούθως αυστηρή άλιπο εντερική δίαιτα και τελικά χορήγηση οκτρεοτίδης υποδορίως χωρίς βελτίωση των υπεζωκοτικών συλλογών. Επιπλέον, λεμφοσπινθηρογράφημα και λεμφαγγειογραφία δεν ανέδειξαν εμφανή εστία διαφυγής λέμφου. Λόγω κλινικής επιβάρυνσης και μεγάλης ημερήσιας παροχέτευσης υγρού (≈1000cc) διενεργήθηκε, τελικά, χειρουργική απολίνωση του θωρακικού πόρου και πλευρόδεση δεξιά. Η αριστερή υπεζωκοτική συλλογή υποχώρησε βαθμιαία και δόθηκε εξιτήριο μερικές μέρες αργότερα.

Συμπεράσματα: Η διάγνωση και αντιμετώπιση του χυλοθώρακα μπορεί να παρουσιάσουν δυσκολίες. Κάθε πλευριτική συλλογή μετά μείζονα θωρακοχειρουργική επέμβαση οφείλει να είναι ύποπτη για χυλοθώρακα και οι χαρακτήρες της πρέπει να αξιολογούνται προσεχτικά καθώς παράγοντες όπως υποθρεψία ή άλλη υποκείμενη παθολογία μπορεί να τους αλλοιώσουν.