ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΗ ΕΚΤΟΜΗ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΟΥ ΑΔΕΝΟΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΡΩΜΑΤΙΚΟΥ ΟΓΚΟΥ ΣΤΟΜΑΧΟΥ: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΛΙΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ ΜΕ ΔΙΠΛΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ

Εισαγωγή: Η συνύπαρξη στρωματικού όγκου του γαστρεντερικού συστήματος (GIST) με αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος είναι σπάνια και θέτει διαγνωστικές και θεραπευτικές προκλήσεις.

Σκοπός: Η παρουσίαση μιας περίπτωσης ασθενούς με γνωστό GIST υπό παρακολούθηση, ο οποίος στη συνέχεια διαγνώστηκε με πορογενές παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα, τα οποία αντιμετωπίστηκαν σε κοινή επέμβαση.

Υλικό & Μέθοδος: Ένας άνδρας 74 ετών με ιστορικό γαστρικού λεμφώματος MALT υπό παρακολούθηση μετά από αγωγή, παρουσίασε μια εξωφυτική μάζα 5 εκατοστών στο έλασσον γαστρικό τόξο (GIST).Έπειτα από τριετή παρακολούθηση, ανευρέθηκε τυχαία μάζα διαμέτρου 2 εκατοστών στο παγκρεατικό σώμα. Το ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα και οι ληφθείσες βιοψίες επιβεβαίωσαν την ύπαρξη πορογενούς αδενοκαρκινώματος παγκρέατος. 

Αποτελέσματα: Ο ασθενής υποβλήθηκε σε προγραμματισμένη υφολική παγκρεατεκτομή με διατήρηση τμήματος κεφαλής, σπληνεκτομή, χολοκυστεκτομή και σύγχρονη σφηνοειδή εκτομή του γαστρικού GIST με διατήρηση της αριστερής γαστρικής αρτηρίας, με ομαλή μετεγχειρητική πορεία. Μετεγχειρητικά εκδήλωσε εικόνα παγκρεατικού συριγγίου grade A. Διενεργήθηκε διάβαση ανωτέρου πεπτικού για αποκλεισμό διαφυγής εκ της γραμμής συρραφής του στομάχου και αξονική τομογραφία, η οποία αποκάλυψε εντοπισμένες μετεγχειρητικές συλλογές υγρού και αριστερή πλευριτική συλλογή, χωρίς ανάγκη παρέμβασης. H τελική ιστοπαθολογική εξέταση ανέδειξε παγκρεατικό πορογενές αδενοκαρκίνωμα pT3N2 με όρια ελεύθερα διήθησης, καθώς και πλήρη εξαίρεση GIST χαμηλού βαθμού κακοκήθειας (G1) σταδίου pT3. Εξήλθε σε καλή κατάσταση τη 16η μετεγχειρητική ημέρα προς περαιτέρω ογκολογικούς χειρισμούς. 

Συμπέρασμα: Η σύγχρονη εμφάνιση γαστρικού GIST με άλλης ιστολογικής προέλευσης νεόπλασμα περιγράφεται στη βιβλιογραφία και αναφέρονται συγκεκριμένα ορισμένες περιπτώσεις συνύπαρξης GIST με παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα, που προτείνουν έλεγχο για δεύτερη νεοπλασία σε ασθενείς με GIST. Οι εκτεταμένες παγκρεατεκτομές με ταυτόχρονη εκτομή όγκων στομάχου αποτελούν πρόκληση για το χειρουργικό προγραμματισμό, λόγω της ανάγκης διαφύλαξης επαρκούς αιμάτωσης του εναπομείναντος στομάχου. Όπως στη δική μας περίπτωση, η ταυτόχρονη αντιμετώπιση μπορεί να επιλέγεται ως ασφαλής μέθοδος εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις διατήρησης της γαστρικής αγγείωσης, ενώ στις εναλλακτικές περιλαμβάνεται η ολική γαστρεκτομή για τα περιστατικά όπου δεν είναι εφικτή η αποφυγή απολίνωσης μείζονων αγγείων.