Εισαγωγή

Η επείγουσα λαπαροτομία παραμένει μια από τις συχνότερες επεμβάσεις στην χειρουργική. Αν και τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα βελτιώνονται συνεχώς, παραμένει μια επέμβαση με υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα, ενώ έχει συνολικά χειρότερη πρόγνωση συγκριτικά με μία εκλεκτική επέμβαση. Η χειρουργική κοινότητα έχει επικεντρωθεί κυρίως στα κλινικά αποτελέσματα γύρω από την επείγουσα λαπαροτομία, ωστόσο δεν υπάρχουν πολλά δεδομένα σχετικά με τα ανθρωποκεντρικά δεδομένα που αφορούν την μετεγχειρητική ποιότητα ζωής των ασθενών.

Σκοπός

Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να αξιολογήσουμε την επίδραση της επείγουσας λαπαροτομίας στην ποιότητα ζωής των ασθενών συγκριτικά με την εκλεκτική χειρουργική.

Υλικό & Μέθοδος

Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα ή εκλεκτική λαπαροτομία για παθήσεις του γαστρεντερικού σωλήνα μεταξύ Ιανουαρίου 2024 και Σεπτεμβρίου 2024 συμπεριλήφθηκαν στην μελέτη. Κριτήρια αποκλεισμού ήταν η σκωληκοειδεκτομή, χολοκυστεκτομή, χειρουργεία ήπατος-χοληφόρων-παγκρέατος και η λαπαροτομία για τραύμα. Η μετεγχειρητική ποιότητα ζωής του αξιολογήθηκε με τα ερωτηματολόγια EQ-5D-5L και QLQ-C30 12 μήνες μετεγχειρητικά. 

Αποτελέσματα

Φαίνεται ότι η επείγουσα λαπαροτομία επηρεάζει την ποιότητα ζωής των ασθενών μετεγχειρητικά, όσον αφορά την κινητικότητα και τον χρόνιο πόνο ακόμη και ένα χρόνο μετά την επείγουσα λαπαροτομία. Αντίθετα, οι ασθενείς με εκλεκτική λαπαροτομία αντιμετωπίζουν κυρίως δυσμενείς επιπτώσεις όσον αφορά την συναισθηματική λειτουργικότητα, πιθανώς λόγω της αυξημένης συχνότητας κακοήθειας στην συγκεκριμένη ομάδα.

Συμπεράσματα

Η οπτική των ασθενών για την μετεγχειρητική τους αποκατάσταση συχνά παραμελείται από την χειρουργική κοινότητα. Περισσότερα δεδομένα σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών είναι αναγκαία για να εντοπίσουμε τους παράγοντες που σχετίζονται με χειρότερη ποιότητα ζωής μετεγχειρητικά.

Abstract ID
ΑΑ147

Συγγραφέας