ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ IPMN ΚΕΦΑΛΗΣ ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ ΚΑΙ ΡΗΞΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΟΛΗΦΟΡΟ ΔΕΝΔΡΟ

Εισαγωγή: Τα ενδοπορικά θηλώδη βλεννώδη νεοπλάσματα (IPMN) του παγκρέατος είναι βλεννοπαραγωγές κυστικές αλλοιώσεις με κακοήθες δυναμικό. Τυπικά εμφανίζονται εντός του κύριου παγκρεατικού πόρου (MD) ή των κλάδων του, ενώ η επέκταση αυτού εντός του χοληφόρου δένδρου είναι εξαιρετικά σπάνια.

Σκοπός: Η παρουσίση μιας σπάνιας περίπτωσης MD-IPMN με επικοινωνία με τον κοινό χοληδόχο πόρο.

Υλικό & Μέθοδος: Σε άνδρα 83 ετών υπό διερεύνηση επώδυνου αποφρακτικού ικτέρου, διαπιστώνεται στον ενδοσκοπικό και απεικονιστικό έλεγχο κυστική αλλοίωση 3,7 εκατοστών της κεφαλής και αγκιστροειδούς απόφυσης του παγκρέατος με διάταση χοληφόρων Το ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα ανέδειξε την κυστική μάζα με θηλώδεις προσεκβολές και επικοινωνία αυτής με τον αυλό του κοινού χοληδόχου πόρου με απέκκριση βλέννης έως και τον κοινό ηπατικό, με συνέπεια τη διάταση αυτού. Η χρήση σκιαγραφικού υπερήχων και η ιστολογική εξέταση επιβεβαίωσαν ύπαρξη IPMN υψηλόβαθμης δυσπλασίας.

Αποτελέσματα: Κατά τη διενέργεια παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομής διαπιστώθηκε έντονη διάταση του κολοβώματος του παγκρεατικού πόρου, με στοιχεία δυσπλασίας στην ταχεία βιοψία, και έκκριση βλέννης, και αποφασίστηκε η διενέργεια ολικής παγκρεατεκτομής και σπληνεκτομής. Η μετεγχειρητική πορεία του επιπλέχθηκε από αρρυθμίες, πνευμονία από εισρόφηση και οργανικό ψυχοσύνδρομο, τα οποία αντιμετωπίστηκαν επιτυχώς. Η ιστολογική έκθεση αποκάλυψε εντερικού υποτύπου μικτό IPMN υψηλόβαθμης δυσπλασίας, χωρίς συνύπαρξη διηθητικού αδενοκαρκινώματος και με ελεύθερα όρια εκτομής (pT in situ). Ο ασθενής τέθηκε υπό ογκολογική παρακολούθηση χωρίς ένδειξη για περαιτέρω θεραπεία.

Συμπεράσματα: Τα IPMN με επέκταση στον χοληδόχο πόρο είναι ιδιαίτερα σπάνια και μπορεί να μιμηθούν την εικόνα των ενδοπορικών θηλωδών νεοπλασμάτων των χοληφόρων (IPNB). Η εκδήλωσή τους με παραγωγή βλέννης και επικοινωνία με τον κοινό χοληδόχο πόρο αποτελεί ανησυχητικό εύρημα που χρήζει χειρουργικής επέμβασης. Αναγνώριση της απέκκρισης βλέννης από τα δύο φύματα και διάταση των χοληφόρων θα πρέπει να εγείρουν υποψίες για αντίστοιχη εκδήλωση. Κατά τη βιβλιογραφία, τα εντερικού τύπου IPMN διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εξέλιξης, ιδίως σε περιστατικά με ανησυχητικά ή υψηλού κινδύνου χαρακτηριστικά, όπου συστήνεται πλήρης εκτομή. Για μη διηθητική δυσπλασία υψηλού βαθμού, η χειρουργική επέμβαση αρκεί ως θεραπεία, ενώ η χημειοθεραπεία περιορίζεται σε περιπτώσεις με διηθητικό καρκίνωμα. Η παρακολούθηση επιτυγχάνεται με απεικονίσεις και έλεγχο τιμών CA19-9.