ΟΨΙΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΡΑΥΜΑΤΙΚΗΣ ΡΗΞΗΣ ΔΩΔΕΚΑΔΑΚΤΥΛΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΜΒΛΥ ΤΡΑΥΜΑ ΚΟΙΛΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ AERIAL YOGA

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η τραυματική ρήξη δωδεκαδακτύλου είναι μία σχετικά σπάνια οντότητα της επείγουσας χειρουργικής ως αποτέλεσμα κακώσεως είτε διεισδυτικού, όπως ένας πυροβολισμός, είτε και αμβλέος τύπου, όπως άσκηση πίεσης – σύνθλιψης της κοιλιακής χώρας.

ΣΚΟΠΟΣ

Η προ- και μετεγχειρητική αντιμετώπιση ασθενούς με ρήξη δωδεκαδακτύλου τραυματικής αρχής.

ΥΛΙΚΟ/ΜΕΘΟΔΟΣ

Ασθενής 34 ετών προσήλθε στο ΤΕΠ αιτιώμενη οξύ κοιλιακό άλγος μετά από πτώση από μικρό ύψος κατά τη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας και άσκηση πίεσης στην κοιλιακή χώρα από τεντωμένο σκοινί το οποίο ανέκοψε την πτώση. Παρουσίαζε διάχυτη ευαισθησία κατά την ψηλάφηση και λευκοκυττάρωση στον εργαστηριακό έλεγχος. Υπεβλήθη σε πλήρη απεικονιστικό έλεγχο με ακτινογραφίες, FAST και CT άνω κάτω κοιλίας χωρίς ειδικά ευρήματα. Λόγω εμμονής του άλγους και με δεδομένο το μηχανισμό της κάκωσης, η ασθενής εισήχθη προς παρακολούθηση. Τη 2η ημέρα νοσηλείας παρουσίασε κλινικοεργαστηριακή επιδείνωση, πραγματοποιήθηκε επαναληπτικός απεικονιστικός έλεγχος, η οποία ανέδειξε εικόνα ρήξης κοίλου σπλάχνου και οδηγήθηκε εκτάκτως στη χειρουργική αίθουσα όπου υπεβλήθη σε διερευνητική λαπαροτομία. Παρά την επιμελή έλεγχο της περιτοναϊκής κοιλότητας και παρότι ανευρέθη αέρας στον ελάσσονα επιπλοϊκό θύλακο,  δεν ανευρέθη το σημείο της ρήξης. Έγινε πλύση και τοποθέτηση παροχετεύσεων.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Μετεγχειρητικά, σε νέα απεικόνιση φάνηκε διαφυγή από την τέταρτη μοίρα του δωδεκαδακτύλου. Ετέθη κεντρικός φλεβικός καθετήρας (PICC-Line) και η ασθενής ετέθη νήστις, σε ενδοφλέβιο αντιβιοτικό σχήμα, υπό παρεντερική διατροφή. Παρουσίασε προοδευτικά κλινικοεργαστηριακή βελτίωση και συνυδαστικά με νέα απεικόνιση χωρίς διαφυγή γαστρογραφίνης η ασθενής σταδιακά επανασιτίστηκε και την 26η μετεγχειρητική έλαβε εξιτήριο. Πλέον σιτίζεται ελεύθερα και έχει επανέλθει στο πρότερο επίπεδο δραστηριότητας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η τραυματική ρήξη δωδεκαδακτύλου είναι μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή παθολογία η οποία παρουσιάζεται με μη ειδική συμπτωματολογία και θα πρέπει να υπάρχει υψηλή κλινική υποψία για την περαιτέρω διερεύνηση συγκεκριμένων ασθενών. Οι αποφάσεις τις οποίες θα κληθεί να λάβει ο χειρουργός θα καθορίσουν τόσο την έκβαση της νοσηλείας ενός ασθενούς όσο και την μετέπειτα ποιότητα ζωής του.