ΟΠΙΣΘΟΠΕΡΙΤΟΝΑΪΚΟ ΣΒΑΝΝΩΜΑ ΣΕ ΝΕΑΡΟ ΑΣΘΕΝΗ ΜΕ ΕΠΙΔΕΙΝΟΥΜΕΝΗ ΙΣΧΙΑΛΓΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΒΑΔΙΣΗΣ

Εισαγωγή: Τα σβαννώματα είναι καλοήθεις όγκοι των περιφερικών νευρικών ελύτρων, τα οποία προέρχονται από τον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο σε ποσοστό κάτω του 5% των περιπτώσεων. Το βάθος της εντόπισης και η μη ειδική συμπτωματολογία συχνά καθυστερούν τη διάγνωση, ενώ τα απεικονιστικά στοιχεία μπορεί να μιμηθούν κακοήθη νεοπλάσματα. Η χειρουργική εκτομή επιβεβαιώνει τη διάγνωση και αποτελεί τη θεραπεία εκλογής.

Σκοπός: Η παρουσίαση ενός σπάνιου περιστατικού οπισθοπεριτοναϊκού σβαννώματος με άτυπες κλινικές εκδηλώσεις.

Υλικό & Μέθοδος: Πρόκειται για άνδρα 32 ετών με έντονο άλγος δεξιού ισχίου με αντανάκλαση στην οσφύ και δυσκολία στη βάδιση. Η αξονική τομογραφία ανέδειξε μια ανομοιογενούς σύστασης μάζα μέγιστης διαμέτρου 10 εκατοστών, η οποία παρεκτοπίζει τη δεξιά νεφρική φλέβα και ασκεί πιεστικά φαινόμενα στην κάτω κοίλη φλέβα και το λαγονοψοΐτη μυ. Η διαφοροδιάγνωση περιλάμβανε λιποσάρκωμα ή νευρογενούς προέλευσης όγκο. 

Αποτελέσματα: Ο ασθενής υποβλήθηκε σε ολική χειρουργική εξαίρεση του όγκου, ο οποίος εντοπιζόταν στις νεφρικές πύλες χωρίς να διηθεί τα νεφρικά αγγεία, μέσω κινητοποίησης του οπισθοπεριτοναίου και διαφυλάσσοντας το νεφρό και τις μείζονες περιοχικές δομές. Μετεγχειρητικά η πορεία του επιπλέχθηκε μόνο από ένα επεισόδιο θωρακαλγίας χωρίς σοβαρή αιτιολογία εκ του καρδιοαναπνευστικού συστήματος. Η ιστοπαθολογική έκθεση ανέδειξε καλοήθη μεσεγχυματογενή αλλοίωση νευρογενούς προέλευσης από τα έλυτρα των περιφερικών νεύρων, με χαρακτηριστικά συμβατά με σβάννωμα, το οποίο εξαιρέθηκε ολικά (R0 εκτομή). Ο ασθενής ανέρρωσε πλήρως, ελεύθερος πλέον συμπτωμάτων και χωρίς ανάγκη για περαιτέρω θεραπεία.

Συμπεράσματα: Τα οπισθοπεριτοναϊκά σβαννώματα είναι σπάνια, αντιπροσωπεύουν το 0,3-5% όλων των σβαννωμάτων και το 0,3-6% των οπισθοπεριτοναϊκών όγκων. Είναι συχνά μεγάλου μεγέθους και συνήθως εκδηλώνονται με άτυπο κοιλιακό άλγος ή ραχιαλγία. Τα νευρολογικά συμπτώματα είναι ασυνήθη, ως εκ τούτου συνέβαλαν στην περίπτωσή μας στην καθυστέρηση της διάγνωσης. Ο απεικονιστικός έλεγχος δεν είναι δυνατό να διαφοροποιήσει με ακρίβεια το σβάννωμα από το σάρκωμα, επομένως η ιστολογική εξέταση παραμένει καθοριστική. Η ολική εξαίρεση προσφέρει εξαιρετική πρόγνωση και η υποτροπή είναι σπάνια έπειτα από R0 εκτομή.