ΜΟΝΗΡΗΣ ΓΙΓΑΝΤΙΑ ΚΥΣΤΗ ΗΠΑΤΟΣ ΜΕ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥΣ ΑΥΞΗΜΕΝΟΥΣ ΚΑΡΚΙΝΙΚΟΥΣ ΔΕΙΚΤΕΣ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ

Εισαγωγή: Οι μονήρεις γιγαντιαίες κύστεις του ήπατος αποτελούν σπάνια παθολογική οντότητα, συνήθως καλοήθους φύσεως. Ωστόσο, η παρουσία αυξημένων καρκινικών δεικτών, όπως οι CA 19-9 και CA 125, συχνά προκαλεί ανησυχία για πιθανή κακοήθεια και οδηγεί σε πιο επιθετικούς θεραπευτικούς χειρισμούς. Η διάκριση μεταξύ καλοήθους και κακοήθους κύστης είναι κρίσιμη για τον καθορισμό της κατάλληλης χειρουργικής στρατηγικής.

Σκοπός: Η παρουσίαση ενός εξαιρετικά σπάνιου περιστατικού μονήρους γιγαντιαίας κύστης ήπατος με σημαντικά αυξημένους καρκινικούς δείκτες, καθώς και η συζήτηση της διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης.

Υλικά και Μέθοδοι: Άνδρας 72 ετών προσήλθε με άλγος στο δεξιό υποχόνδριο, αίσθημα πληρότητας και επαναλαμβανόμενα μεταγευματικά επεισόδια εμέτων. Ο απεικονιστικός έλεγχος ανέδειξε γιγαντιαίο κυστικό μόρφωμα δεξιού λοβού ήπατος διαστάσεων 18×16×5 cm, προκαλούν πιεστικά φαινόμενα στα γειτονικά όργανα. Ο εργαστηριακός έλεγχος έδειξε φυσιολογική ηπατική λειτουργία, αλλά αυξημένους δείκτες CA 125 = 42 IU/ml και CA 19-9 = 102,7 IU/ml. Ο ασθενής υποβλήθηκε σε unroofing της κύστης και σφηνοειδή εκτομή μικρότερης παρακείμενης κύστης.

Αποτελέσματα: Η ανάλυση του υγρού της κύστης ανέδειξε τιμές CA 125 = 1129 IU/ml και CA 19-9 > 6000 IU/ml. Η ιστολογική εξέταση κατέδειξε πολυκυστική αλλοίωση ήπατος αμαρτωματώδους αρχής, χωρίς ενδείξεις κακοήθειας ή διήθηση των χειρουργικών ορίων. Η μετεγχειρητική πορεία ήταν ομαλή. Δύο μήνες μετά, οι δείκτες είχαν επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα, ενώ στη διετή παρακολούθηση ο ασθενής παραμένει ελεύθερος νόσου.

Συμπεράσματα: Η αύξηση των καρκινικών δεικτών σε καλοήθεις ηπατικές κύστεις μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη εντύπωση κακοήθειας. Η προσεκτική ερμηνεία τους και η εξατομικευμένη χειρουργική προσέγγιση επιτρέπουν τη διατήρηση του ηπατικού παρεγχύματος, αποφεύγοντας μια μη αναγκαία μείζονα ηπατεκτομή. Το περιστατικό αυτό συγκαταλέγεται στα ελάχιστα που έχουν αναφερθεί διεθνώς, υπογραμμίζοντας τη σημασία της συνετής αξιολόγησης των βιοδεικτών στον προεγχειρητικό σχεδιασμό.