ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ ΜΕ ΟΠΙΣΘΟΠΕΡΙΤΟΝΑΪΚΟ ΜΥΞΟΪΝΟΣΑΡΚΩΜΑ: ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΠΑΝΙΟΥ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ

Εισαγωγή

Το μυξοϊνοσάρκωμα, ένας επιθετικός ιστολογικός τύπος σαρκώματος με 30% πενταετή τοπική υποτροπή, αποτελεί το 5-10% των σαρκωμάτων μαλακών μορίων. Παρουσιάζεται συνηθέστερα στα άκρα ασθενών με μέση ηλικία τα 61-66 έτη, ενώ η οπισθοπεριτοναϊκή εντόπιση είναι εξαιρετικά σπάνια, με μόλις 6 περιστατικά να αναφέρονται στη βιβλιογραφία. Τα οπισθοπεριτοναϊκά μυξοϊνοσαρκώματα συνήθως διαγιγνώσκονται σε προχωρημένα στάδια, έχοντας μεγαλύτερο μέγεθος, υψηλότερη πιθανότητα θετικών ορίων και χειρότερη πενταετή συνολική επιβίωση (60-65%) συγκριτικά με αυτά των άκρων (77-84%) .

Σκοπός

Η παρουσίαση της διαχείρισης ενός σπάνιου περιστατικού οπισθοπεριτοναϊκού μυξοϊνοσαρκώματος, με έμφαση στον προεγχειρητικό σχεδιασμό και τη χειρουργική στρατηγική της διεπιστημονικής ομάδας του κέντρου μας.

Υλικό & Μέθοδος

Άνδρας 62 ετών με ιστολογικά επιβεβαιωμένο μυξοϊνοσάρκωμα βαθμού κακοηθείας 3 στον δεξιό οπισθοπεριτοναϊκό χώρο, οπισθίως της κάτω κοίλης φλέβας, την οποία απωθεί. Ο ασθενής υπεβλήθη σε προεγχειρητική ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία για βελτιστοποίηση του τοπικού ελέγχου. Θεμέλιος λίθος της αντιμετώπισης του μυξοϊνοσακώματος είναι η πλήρης χειρουργική εκτομή με αρνητικά όρια. Στα πλαίσια αυτά σχεδιάστηκε η χειρουργική αντιμετώπιση από εξειδικευμένη διεπιστημονική ομάδα και ο ασθενής υπεβλήθη σε εκτομή του όγκου en bloc με δεξιό νεφρό, σύστοιχο επινεφρίδιο, τμήματα διαφράγματος, τετράπλευρου οσφυϊκού και ψοϊτη μυός, τμήμα της κάτω κοίλης φλέβας και αποκατάσταση αυτής με μόσχευμα PTFE. Ο ασθενής μετεγχειρητικά παρουσίασε χυλόρροια, η οποία αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με ανάλογα σωματοστατίνης, ενώ απότοκος της δεξιάς νεφρεκτομής και της απολίνωσης αριστερής νεφρικής φλέβας υπήρξε μια ήπια αύξηση της κρεατινίνης πλάσματος. Έλαβε εξιτήριο την εικοστή μετεγχειρητική ημέρα σε καλή κλινική κατάσταση.

Αποτελέσματα

Η ιστολογική εξέταση επιβεβαίωσε μυξοϊνοσάρκωμα οπισθοπεριτοναίου βαθμού κακοηθείας 3 και η εκτομή ήταν πλήρης (R0). Ο ασθενής σε απεικονιστική παρακολούθηση ένα χρόνο μετά το χειρουργείο ήταν ελεύθερος τοπικής υποτροπής και απομακρυσμένων μεταστάσεων.

Συμπεράσματα

Η αντιμετώπιση των ασθενών με σαρκώματα μαλακών μορίων είναι επιβεβλημένο να πραγματοποιείται σε εξειδικευμένα κέντρα, υπό την φροντίδα διεπιστημονικής ομάδας, ώστε να διασφαλίζεται η ευνοϊκότερη πρόγνωση.