Εισαγωγή
Η αιμορραγία του λεπτού εντέρου αντιπροσωπεύει περίπου το 5% όλων των γαστρεντερικών αιμορραγιών και συχνά χαρακτηρίζεται ως «αδιευκρίνιστη» όταν η ανώτερη και κατώτερη ενδοσκόπηση είναι αρνητικές. Η CT αγγειογραφία έχει ευαισθησία περίπου 85–90% για ενεργό αιμορραγία. Σε αιμοδυναμικά ασταθείς ασθενείς, η χειρουργική διερεύνηση παραμένει μέθοδος εκλογής.
Σκοπός
Παρουσίαση περιστατικού οξείας εντερορραγίας με ενεργό εξαγγείωση, όπου η χρήση λαπαροσκοπικής κάμερας ενδοαυλικά κατά τη λαπαροτομία επέτρεψε τον ακριβή εντοπισμό της βλάβης.
Υλικό και Μέθοδος
Ασθενής εισήχθη με αιμοδυναμική αστάθεια και μαζική εντερορραγία. Η CTA ανέδειξε ενεργό εξαγγείωση στο λεπτό έντερο χωρίς ακριβή εντόπιση. Διενεργήθηκε επείγουσα ερευνητική λαπαροτομία. Προς διερεύνηση του λεπτού εντέρου, χρησιμοποιήθηκε λαπαροσκοπική κάμερα τοποθετημένη ενδοαυλικά μέσω 3 εντεροτομών και απομόνωση τμημάτων του με εντερολαβίδες με κατεύθυνση περιφερικά προς κεντρικά για αναγνώριση της αιμορραγούσας εστίας.
Αποτελέσματα
Ανεδείχθη βλεννογονική διάβρωση με ενεργό αιμορραγία σε απόσταση 10 cm από το Treitz. Πραγματοποιήθηκε εντερεκτομή με τελικοτελική αναστόμωση. Η μετεγχειρητική πορεία ήταν ομαλή, χωρίς περαιτέρω επεισόδια αιμορραγίας. Η ιστολογική εξέταση ανέδειξε οξύ τραυματισμό βλεννογόνου νήστιδας πιθανά από ξένο σώμα.
Συμπεράσματα
Η εντερορραγία του λεπτού εντέρου αποτελεί σπάνια αλλά σοβαρή κατάσταση με θνητότητα που μπορεί να φθάσει το 10% σε αιμοδυναμικά ασταθείς ασθενείς. Η χειρουργική διερεύνηση παραμένει καθοριστική όταν η αιμορραγία είναι μαζική και οι απεικονιστικές ή ενδοσκοπικές μέθοδοι δεν επαρκούν. Η χρήση λαπαροσκοπικής κάμερας ενδοαυλικά μπορεί να προσφέρει σημαντικό πλεονέκτημα στον ακριβή εντοπισμό της βλάβης και την στοχευμένη εκτομή.
- 1 προβολή


