Εισαγωγή: Ο καρκίνος του μαστού είναι η συχνότερη κακοήθεια στις γυναίκες, με μεταστάσεις να
ανευρίσκονται συχνότερα στα οστά, στο ήπαρ και στους πνεύμονες. Το ποσοστό δευτεροπαθών
εστιών στο γαστρεντερικό σύστημα είναι μικρότερο του 1%, με ελάχιστες να εντοπίζονται στην
νήστιδα. Η ανατομία της περιοχής, καθιστά την χειρουργική προσπέλαση, την εκτομή σε υγιή όρια
και την δημιουργία αναστόμωσης ιδιαίτερα απαιτητική.


Σκοπός: Παρουσιάζουμε την επιτυχημένη αντιμετώπιση ασθενούς με οξεία κοιλία, σε έδαφος
διάτρησης της πρώτης μοίρας της νήστιδος, από μετάσταση λοβιακό Ca μαστού.


Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για θήλυ ασθενή, 73 ετών, με ιστορικό λοβιακού Ca μαστού
αγνώστου πρωτοπαθούς εστίας από 7ετίας, με οστικές μεταστάσεις, υπό ορμονοθεραπεία και
στοχευμένη θεραπεία. Η ασθενής προσήλθε με οξύ κοιλιακό άλγος, εντοπιζόμενο ιδίως αριστερά,
και αναπηδώσα ευαισθησία. Ο απεικονιστικός έλεγχος ανέδειξε ρήξη στο επίπεδο της νήστιδας. Η
ασθενής υποβλήθηκε σε ερευνητική λαπαροσκόπηση, όπου ανευρέθηκε γενικευμένη περιτονίτιδα,
σε έδαφος διάτρησης στην εγγύς νήστιδα, αμέσως μετά τον σύνδεσμο του Treitz, οπότε και
αποφασίστηκε η μετατροπή σε ανοικτή επέμβαση. Κινητοποιήθηκε η 4 η μοίρα του
δωδεκαδακτύλου και πραγματοποιήθηκε τμηματική εντερεκτομή και πλαγιοπλάγια αναστόμωση
με χρήση λαπαροσκοπικού ευθύγραμμου κοπτοράπτη.


Αποτελέσματα: Η ασθενής νοσηλεύτηκε για 1 ημέρα στην ΜΕΘ και την 2 η μετεγχειρητική ημέρα
έγινε έναρξη ολικής παρεντερικής διατροφής. Την 7 η μετεγχειρητική ημέρα, διενεργήθηκε
επαναληπτική αξονική κοιλίας και διάβαση με γαστρογραφίνη, η οποία επιβεβαίωσε την βατότητα
της αναστόμωσης και την απουσία διαφυγής. Ακολούθησε έναρξη per os σίτισης της ασθενούς,
που έλαβε εξιτήριο την 12 η μετεγχειρητική ημέρα. Η ιστολογική εξέταση του εξαιρεθέντος τμήματος
της νήστιδας ανέδειξε μετάχρονη μετάσταση από λοβιακό Ca μαστού.


Συμπεράσματα: Οι εντερικές μεταστάσεις από λοβιακό Ca μαστού είναι σπάνιες, ιδιαίτερα στην
εγγύς νήστιδα. Η ανατομική ιδιαιτερότητα της περιοχής καθιστά τις αναστομώσεις επισφαλείς, με
την τεχνική κατάρτιση του χειρουργού και την καλή κινητοποίηση του εντέρου να αποτελούν
βασικό παράγοντα για την αποφυγή επιπλοκών.

Abstract ID
ΑΑ056

Συγγραφέας