Εισαγωγή: : Το Σύνδρομο Οξείας Αναπνευστικής Δυσχέρειας (ARDS) είναι μια σπάνια, αλλά θνησιγενής επιπλοκή στους τραυματίες.Οι ασθενείς με θωρακικές κακώσεις, με τραυματική εγκεφαλική βλάβη και οι ασθενείς που χρειάζονται μαζική μετάγγιση ή επιθετική αναζωογόνηση παρουσιάζουν την υψηλότερη επίπτωση και θνησιμότητα.
Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση ενός ενδιαφέροντος περιστατικού, από την εμπειρία της κλινικής μας, με μη χειρουργική αντιμετώπιση κάκωσης ήπατος grade III-IV σε συνδυασμό με διαχείριση μείζονος παθολογίας του αναπνευστικού συστήματος
Αποτελέσματα: Άρρεν 45 ετών, διακομίστηκε από περιφερειακό νοσοκομείο στο νοσοκομείο μας μετά από 24 ώρες λόγω τροχαίο. Κατά τη αρχική εκτίμηση o ασθενής ήταν αιμοδυναμικά σταθερός και διεγερτικός. Ο ασθενής διασωληνώθηκε λόγω εγκεφαλικού οιδήματος από προηγηθείσα επιθετική αναζωογόνησης ενώ διαγιγνώσθη με ρήξη ήπατος grade III-IV. Αποφασίστηκε η συντηρητική αντιμετώπιση της ηπατικής ρήξης με εκλεκτικό αγγειοεμβολισμό. Κατά την πολυήμερη νοσηλεία στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ), ο ασθενής αναπτύσσει βαρύ σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) λόγω νεκρωτικής πνευμονίας δεξιού άνω λοβού σε έδαφος τραυματικών πνευμονικών θλάσεων. Η νεκρωτική πνευμονία αυτή με εξατομικευμένα αντιβιοτικά σχήματα σύμφωνα με καλλιέργειες βρογχικών εκκρίσεων και αι αλλαγή του ασθενή σε πρηνή θέση προς παθητική αύξηση του λειτουργικού πνευμονικού όγκου. Ο ασθενής συνέχισε τη νοσηλεία του στην κλινική μας και στο τμήμα φυσικής αποκατάστασης. Εξήλθε έχων καλώς.
Συμπεράσματα: Η θνησιμότητα των τραματιών με Σύνδρομο Οξείας Αναπνευστικής Δυσχέρειας (ARDS) είναι πολύ υψηλή. Η αποφυγή καταστάσεων που μπορούν να οδηγήσουν σε ARDS όπως η αρχική επιθετική αναζωογόνηση του τραυματία, η γνώση των κατάλληλων στρατηγικών θεραπείας του ARDS και η διεπιστημονική συνεργασία αποτελούν βασικούς παράγοντες στη διαχείριση τραυματιών αυτών.
- 3 προβολές


