Εισαγωγή: Η διαφυγή μετά από sleeve γαστρεκτομή (SG), αποτελεί μια σπάνια επιπλοκή με ποσοστό εμφάνισης 0-5.5%. Κύριες αιτίες είναι η μεγάλου μήκους γραμμής συρραφής, η ισχαιμία αυτής και η αυξημένη ενδοαυλική πίεση που αναπτύσσεται εντός του εναπομείναντος στομάχου μεταξύ 2 ζωνών αυξημένης πίεσης (ΚΟΣ- πυλωρός). Διακρίνονται ανάλογα με τον χρόνο εμφάνισής τους σε οξεία (εντός 7 ημερών), πρώιμη (1-6 εβδομάδες), όψιμη (6-12εβδομάδες) και χρόνια (μετά τις 12 εβδομάδες).
Σκοπός: Η παρουσίαση 2 περιστατικών με διαφυγή μετά από SG και η διαχείρησή τους.
Υλικά και μέθοδοι: 1ο περιστατικό: Ασθενής 24 ετών, προσήλθε την 30η μετεγχειρητική ημέρα αιτιώμενη ναυτία καθόλη την μετεγχειρητική πορεία και σημείο Kehr από διημέρου, απύρετη, αιμοδυναμικά φυσιολογική. Από αξονική κοιλίας ανεδείχθη ελεύθερος αέρας, συλλογή παρασπληνικά με μικρή διαφυγή γαστρογραφίνης.
2ο περιστατικό: Ασθενής 29 ετών, εμφάνισε διαφυγή μετά από SG την 7η μετεγχειρητική ημέρα σε άλλο Νοσοκομείο. Από την αξονική κοιλίας ανεδείχθη συλλογή υγρού και αέρα δίπλα στην γραμμή συρραφής. Υπεβλήθη σε λαπαροσκοπική παροχέτευση της συλλογής, με ομαλή μετεγχειρητική πορεία και σταδιακή επανασίτιση. Διακομίσθηκε στην κλινική μας με υποτροπή του ενδοκοιλιακού αποστήματος.
Αποτελέσματα: Κ οι 2 ασθενείς υπεβλήθησαν σε λαπαροσκόπηση με τοποθέτηση παροχετεύσεων στις συλλογές και αρνητικό test με μπλε του μεθυλενίου. Χορηγήθηκαν προωθημένα αντιβιοτικά ευρεώς φάσματος και υποστηρίχτηκαν με ολική παρεντερική διατροφή. Στο 1ο περιστατικό η ενδοσκόπηση δεν ανέδειξε σημείο διαφυγής, ενώ εμφάνισε εγκεφαλοπάθεια Wernicke κατά την νοσηλεία της. Στο 2ο περιστατικό τοποθετήθηκαν ενδοσκοπικά clip σε σημείο ύποπτο διαφυγής, με μερικό αποτέλεσμα. Οριστική λύση και στις 2 περιπτώσεις δόθηκε με την τοποθέτηση ειδικού stent.
Συμπέρασμα: Η διαφυγή μετά SG είναι μια επιπλοκή που δύσκολα θεραπεύεται συντηρητικά. Απαιτεί χειρουργική παρέμβαση για έλεγχο της σηπτικής εστίας. Συνήθως χρήζει μακράς νοσηλείας με εντατική υποστήριξη της θρέψης μέχρι την επανασίτιση του ασθενή.
- 1 προβολή


