ΔΙΑΒΗΤΙΚΟ ΠΟΔΙ – Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΜΑΣ

Εισαγωγή: Το διαβητικό πόδι αποτελεί σοβαρή επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη. Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη έχουν 25% κίνδυνο εμφάνισης έλκους κάτω άκρου και το 14%-24% αυτών χρειάζονται ακρωτηριασμό κάτω άκρου λόγω σοβαρής γάγγραινας. Στη διαχείριση του διαβητικού ποδιού, η ένδειξη για ακρωτηριασμό, το επίπεδο του ακρωτηριασμού ή η διάσωση του άκρου παραμένει ασαφής. 

Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση της εμπειρία της κλινικής μας τα τελευταία πέντε έτη σχετικά με τη διαχείριση του διαβητικού ποδιού.

Αποτελέσματα: Τα τελευταία πέντε έτη η κλινική μας έχει διαχειριστεί 26 ασθενείς με διάγνωση εισόδου λοίμωξη μαλακών μορίων σε εδάφους διαβητικού ποδιού. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 65 έτη, ενώ το άρρεν φύλο ήταν το επικρατές (92%). Το 27% των ασθενών είχαν σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ινσουλινοεξαρτώμενο, ενώ όλοι είχαν επίπεδα γλυκοζιλιωμένης αιμοσφαιρίνης άνωθεν του φυσιολογικού. Η διαχείριση των ασθενών εξαρτήθηκε από την κλινική κατάσταση κατά την αρχική εκτίμηση. Σε ασθενείς με σηπτική καταπληξία η άμεση απομάκρυνση του σηπτικού παράγοντα, με ακρωτηριασμό του κάτω άκρου σε ύψος υγειών ορίων και επαρκούς αιμάτωσης, αποτέλεσε την πρώτη επιλογή. Αντίθετα, σε μη σηπτικούς ασθενείς με υγρή γάγγραινα ο περιορισμός της ανιούσας λοίμωξης, με χειρουργικό καθαρισμό ή ήσσονα ακρωτηριασμό, αντιβιοτική κάλυψη βάση αντιβιογράμματος, ρύθμιση του σακχαρώδους διαβήτη και χρήση συστήματος αρνητικής πίεσης VAC για την επούλωση, αποδείχθηκε μια μέθοδος αντιμετώπισης με θετικά αποτελέσματα. Βασικά παθογόνα μικρόβια αναδείχθηκαν τα είδη του Staphylococcus, Streptococcus και Acinetobacter. Σε ποσοστό 42% με περιορισμένο ακρωτηριασμό στον άκρο πόδα, πραγματοποιήθηκε επανεπέμβαση με επέκταση του ακρωτηριασμού. Το 20% χρειάστηκε επανεισαγωγή. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης των ασθενών μας με βάση την ανωτέρω διαχείριση φτάνει στο 88%. 

Συμπεράσματα: Η διαχείριση των ασθενών με διαβητικό πόδι αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τους χειρουργούς όσον αφορά τόσο στην απόφαση του ακρωτηριασμού και του ύψους αυτού, όσο και στις συνοδές επιπλοκές του σακχαρώδους διαβήτη (καρδιακή, νεφρική δυσλειτουργία).