Εισαγωγή: Το αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος εμφανίζεται στην ουρά του οργάνου σε ποσοστό 5-10%. Το 52% των ασθενών έχουν απομακρυσμένη νόσο κατά τη διάγνωση, ενώ η πενταετής επιβίωση στο κλινικό στάδιο  IV είναι 2,7%.

Σκοπός: Η παρουσίαση της διεπιστημονικής ογκολογικής προσέγγισης ασθενούς με αδενοκαρκίνωμα ουράς παγκρέατος σταδίου IV.

Υλικό – Μέθοδος: Το υλικό μας αποτελεί θήλυ ασθενής 63 ετών  με  μάζα ουράς παγκρέατος 5cm, περιτοναϊκές εμφυτεύσεις στο επίπλουν και δύο μικρές ηπατικές μεταστάσεις. Έγινε βιοψία με καθοδήγηση αξονικού τομογράφου που έδειξε αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος μέτριας διαφοροποίησης. Ακολούθησαν 8 κύκλοι χημειοθεραπείας με σχήμα  FOLFIRINOX (Λευκοβορίνη, Φθοριοουρακίλη, Ιρινοτεκάνη, Οξαλιπλατίνη). Η επαναληπτική μαγνητική τομογραφία κοιλίας έδειξε συρρίκνωση του παγκρεατικού όγκου στα 3cm και εξαφάνιση των δευτεροπαθών  εστιών. Διενεργήθηκε ογκολογικό συμβούλιο που πρότεινε λαπαροσκοπική σταδιοποίηση.

Αποτελέσματα: Στη λαπαροσκόπηση δεν βρέθηκε μακροσκοπική μεταστατική νόσος. Ελήφθησαν  βιοψίες από 10 διαφορετικά σημεία του περιπαγκρεατικού ινολιπώδους ιστού, του μείζονος και ελάσσονος επιπλόου και  δείγματα υγρού περιτοναϊκής έκπλυσης για κυτταρολογική εξέταση, όλα αρνητικά για κακοήθεια. Ο όγκος αναγνωρίστηκε και θεωρήθηκε χειρουργήσιμος. Η ασθενής υπεβλήθη σε 2 εβδομάδες σε   περιφερική παγκρεατεκτομή (R0), σπληνεκτομή, επιπλεκτομή και εκτομή σκληρίας από την αριστερή κολική καμπμή. Το παθολογοανατομικό στάδιο της νόσου ήταν Τ2, Ν2 (4/16), Μ1. Η διάρκεια νοσηλείας της ήταν 7 ημέρες και η μετεγχειρητική πορεία ήταν ανεπίπλεκτη. Η ασθενής  υποβλήθηκε σε επιπλέον 8 κύκλους επικουρικής χημειοθεραπείας και παρέμεινε υπό στενή παρακολούθηση. Στα 2 έτη μετά το χειρουργείο εμφάνισε τοπική υποτροπή στην αριστερή κολική καμπή και υποβλήθηκε σε εγκαρσιοστομία αγκύλης. Η ασθενής απεβίωσε 6 μήνες αργότερα και η συνολική επιβίωσή της έπειτα από την αρχική διάγνωση ήταν 36 μήνες.

Συμπεράσματα: Ασθενείς με ολιγομεταστατικό αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος στην περιτοναϊκή κοιλότητα και πλήρη ανταπόκριση στη νεο-επικουρική χημειοθεραπεία είναι υποψήφιοι για χειρουργική αντιμετώπιση, με αναμενόμενο όφελος στην συνολική επιβίωσή τους. Στην επιλογή των ασθενών  συμβάλλει καθοριστικά η λαπαροσκόπηση σταδιοποίηση.

Abstract ID
ΑΑ300

Συγγραφέας