3D vs 2D λαπαροσκοπικά συστήματα στην αποκατάσταση βουβωνοκήλης – Συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας

Εισαγωγή: Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης έχει καθιερωθεί ως πρότυπη ελάχιστα επεμβατική τεχνική. Ωστόσο, η απώλεια της τρισδιάστατης αντίληψης βάθους στις παραδοσιακές 2D οθόνες περιορίζει την ακρίβεια και αυξάνει τη δυσκολία για τους λιγότερο έμπειρους χειρουργούς. Η τεχνολογία 3D ενδοσκόπησης επιδιώκει να αποκαταστήσει την αίσθηση βάθους και να βελτιώσει την απόδοση του χειρουργού.

Σκοπός: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που συγκρίνει τα 3D και 2D λαπαροσκοπικά συστήματα στην αποκατάσταση βουβωνοκήλης, ως προς την ασφάλεια, τον χρόνο επέμβασης, τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα και την εκπαίδευση των χειρουργών.

Υλικά και Μέθοδοι: Ανασκοπήθηκαν τυχαιοποιημένες και συγκριτικές μελέτες δημοσιευμένες μεταξύ 2015–2024, που αφορούσαν κυρίως επεμβάσεις τύπου TAPP και TEP. Οι δείκτες αξιολόγησης περιλάμβαναν χρόνο χειρουργείου, επιπλοκές, μετεγχειρητικό πόνο, υποτροπή και εκμάθηση. Συνολικά ενσωματώθηκαν επτά μελέτες με περισσότερους από 500 ασθενείς.

Αποτελέσματα: Η χρήση 3D λαπαροσκοπικών συστημάτων συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντική μείωση του χρόνου χειρουργείου (μείωση κατά 10–15 λεπτά κατά μέσο όρο, p<0.001), λιγότερα τεχνικά σφάλματα και βελτιωμένη ακρίβεια στη διαχείριση του περιτοναίου και του πλέγματος. Η συχνότητα επιπλοκών και υποτροπής δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων. Στους νεότερους ή άπειρους χειρουργούς, το 3D σύστημα συνέβαλε στη ταχύτερη εκμάθηση και στη μείωση της κόπωσης. Παρά τα οπτικά πλεονεκτήματα, αναφέρθηκαν ήπιες ανεπιθύμητες ενέργειες (κεφαλαλγία, κόπωση οφθαλμών). Η σχέση κόστους–οφέλους παραμένει αντικείμενο συζήτησης.

Συμπεράσματα: Τα 3D λαπαροσκοπικά συστήματα βελτιώνουν την τεχνική απόδοση και μειώνουν τον χρόνο επέμβασης χωρίς να επηρεάζουν την ασφάλεια ή τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Ιδιαίτερα στην εκπαίδευση και τις σύνθετες περιπτώσεις, η τρισδιάστατη απεικόνιση προσφέρει σαφές πλεονέκτημα. Ωστόσο, το αυξημένο κόστος και η ανάγκη προσαρμογής των χειρουργών περιορίζουν προς το παρόν τη γενικευμένη εφαρμογή της.