ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΚΤΟΜΗ ΑΛΗΘΟΥΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ ΝΗΣΤΙΔΑΣ: ΑΣΦΑΛΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ

Εισαγωγή

Τα εκκολπώματα της νήστιδας είναι μια σπάνια κλινική οντότητα (0,5% έως 2%) και αφορούν πιο συχνά άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας (60-70 ετών). Συνήθως πρόκειται για ψευδοεκκολπώματα (προβολή του βλεννογόνου και υποβλεννογόνου μέσω του μυϊκού χιτώνα). Η παρουσία αληθούς εκκολπώματος με συμμετοχή όλων των χιτώνων του εντερικού τοιχώματος αποτελεί ένα εξαιρετικά σπάνιο εύρημα, με ελάχιστες αναφορές στη διεθνή βιβλιογραφία.

Υλικό και Μέθοδος

Γυναίκα 49 ετών με ελεύθερο ατομικό αναμνηστικό εισάγεται εκτάκτως στην Παθολογική Κλινική λόγω κοιλιακού άλγους και συνοδούς εμέτους. Ο εργαστηριακός έλεγχος ανέδειξε υψηλούς δείκτες φλεγμονής ενώ η αξονική τομογραφία ανέδειξε πεπαχυσμένη έλικα στο εγγύς τμήμα της νήστιδας, με πιθανό εκκόλπωμα λεπτού εντέρου διαστάσεων 3,5 εκ. Κατά τη νοσηλεία της αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με αντιβιοτική αγωγή, ενώ συστήθηκε χειρουργική αντιμετώπιση σε τακτική βάση. Σε προγραμματισμένη εισαγωγή 2 μήνες μετά τη νοσηλεία λόγω εκκολπωματίτιδας, υπεβλήθη σε λαπαροσκοπική εκτομή του εκκολπώματος.

Αποτελέσματα

Η μετεγχειρητική πορεία ήταν ομαλή και η ασθενής έλαβε εξιτήριο την 4η μετεγχειρητική ημέρα. Η ιστολογική εξέταση του παρασκευάσματος επιβεβαίωσε την ύπαρξη αληθούς εκκολπώματος.

Συμπεράσματα

Η αληθής εκκολπωμάτωση της νήστιδας αποτελεί εξαιρετικά σπάνια συγγενή ανωμαλία, η οποία συχνά εκδηλώνεται με επιπλοκές όπως φλεγμονή, αιμορραγία ή διάτρηση. Στην περίπτωσή μας, η ασθενής αντιμετωπίστηκε αρχικά συντηρητικά και σε δεύτερο χρόνο πραγματοποιήθηκε προγραμματισμένη λαπαροσκοπική εκτομή του εκκολπώματος σε τακτική βάση, μετά την ύφεση της φλεγμονής, γεγονός που ανέδειξε τα πλεονεκτήματα της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής: μικρότερη νοσηλεία, ταχεία ανάρρωση και άριστη πρόγνωση. Η παρουσίαση του περιστατικού μας υπογραμμίζει αφενός τη σπανιότητα των αληθών εκκολπωμάτων της νήστιδας και αφετέρου τη σημασία της εξατομικευμένης χειρουργικής στρατηγικής, όπου η προγραμματισμένη λαπαροσκοπική προσέγγιση μετά από έλεγχο της οξείας φάσης μπορεί να αποτελέσει την ασφαλέστερη και πιο αποτελεσματική λύση.