ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗ ΣΚΩΛΗΚΟΕΙΔΟΥΣ ΑΠΟΦΥΣΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΗ ΜΕ ΟΞΕΙΑ ΣΚΩΛΗΚΟΕΙΔΙΤΙΔΑ

Εισαγωγή: Η ενδομητρίωση ορίζεται ως η παρουσία λειτουργικού ενδομήτριου αδενικού ιστού και στρώματος εκτός της ενδομήτριας κοιλότητας. Υπολογίζεται οτι επηρεάζει το 4-50% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και προκαλεί πυελικό άλγος και υπογονιμότητα σε ποσοστό μέχρι και 50% των ασθενών.

Σκοπός: Παρουσιάζεται μια περίπτωση ασθενούς με οξεία σκωληκοειδίτιδα, με τυχαίο εύρημα την ενδομητρίωση της σκωληκοειδούς απόφυσης, χωρίς προηγούμενο ιστορικό ενδομητρίωσης.

Υλικά και μέθοδος: Γυναίκα 49 ετών, μητέρα δύο παιδιών, προσήλθε στο τμήμα επειγόντων περιστατικών με έντονο άλγος δεξιού λαγόνιου βόθρου, προοδευτικά επιδεινούμενο το τελευταίο 24ωρο. Ανέφερε επίσης ναυτία, εμέτους και πυρετό, ενώ δήλωσε ότι το άλγος δεν σχετίζεται με τον καταμήνιο κύκλο. Στο ατομικό ιατρικό ιστορικό της ανέφερε άσθμα, αμφοτερόπλευρα οζίδια μαστών και καισαρική τομή. Κατά την άφιξη της, τα ζωτικά σημεία ήταν σταθερά. Η κλινική εξέταση περιλάμβανε άλγος και ευαισθησία στο δεξιό λαγόνιο βόθρο. Στις εργαστηριακές εξετάσεις αίματος αναδείχθηκε λευκοκυττάρωση, ενώ η εξέταση χοριακής γοναδοτροπίνης (β-hCG) ήταν αρνητική. Η αξονική τομογραφία, που διενεργήθηκε σε επείγουσα βάση, ανέδειξε ευρήματα συμβατά με οξεία σκωληκοειδίτιδα.

Αποτελέσματα: Η ασθενής υποβλήθηκε σε λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή και η εξέταση του αφαιρεθέντος ιστολογικού παρασκεύασματος  επιβεβαίωσε την διάγνωση οξείας σκωληκοειδίτιδας με περισκωληκοειδίτιδα  και ενδείξεις ενδομητρίωσης σκωληκοειδούς απόφυσης.

Συμπεράσματα: Η ενδομητρίωση αποτελεί καλοήθη νόσο, εντοπίζεται συχνότερα στα γυναικολογικά όργανα και το περιτόναιο του ενδομητρίου, αλλά μπορεί να προσβάλει το γαστρεντερικό σωλήνα, το μείζων επίπλουν ή χειρουργικές ουλές, ενώ σπανίως εντοπίζεται  και σε απομακρυσμένες θέσεις. Η ενδομητρίωση του γαστρεντερικού παρατηρείται στο 3-37% όλων των περιπτώσεων, αλλά η ενδομητρίωση της σκωληκοειδούς απόφυσης μόνο στο 3% εξ αυτών και συνολικά <1% όλων των περιπτώσεων ενδομητρίωσης. Οι κλινικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν χρόνια συμπτώματα, αλλά και οξεία συμβάματα, όπως η οξεία σκωληκοειδίτιδα. Η θεραπεία εκλογής της σπάνιας αυτής κατάστασης παραμένει η σκωληκοειδεκτομή και η παραπομπή σε γυναικολόγο για περαιτέρω διερεύνηση και θεραπεία.