Εισαγωγή: Η οξεία χολοκυστίτιδα μη λιθιασικής αιτιολογίας αποτελεί το 10% των περιστατικών οξείας χολοκυστίτιδας. Παρόλο το μικρό ποσοστό επιπολασμού, η κατάσταση αυτή παρουσιάζει υψηλό ποσοστό νοσηρότητας και θνησιμότητας >30%. Οι κύριες επιπλοκές της αλιθιασικής χολοκυστίτιδας είναι η γαγγραινώδης χολοκυστίτιδα, η διάτρηση της χοληδόχου κύστης και η ανάπτυξη αποστήματος παρά των χοληφόρων.
Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση ενός ενδιαφέροντος περιστατικού, από την εμπειρία της κλινικής μας, με επιπλεγμένη αλιθιασική χολοκυστίτιδα.
Αποτελέσματα: Ασθενής, θήλυ, 59 ετών με ελεύθερο ατομικό αναμνηστικό προσήλθε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών με άλγος στο ΔΕ υποχόνδριο. Στην αρχική εκτίμηση διαπιστώθηκε έντονη ευαισθησία στο ΔΕ υποχόνδριο, οριακά αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια και υψηλή CRP. Κατά τον υπερηχογραφικό έλεγχο ανευρέθη χολοκυστίτιδα, χωρίς λιθίαση, και περιχολοκυστική συλλογή πλησίον του ήπατος. Η ασθενής εξήλθε ιδία βουλήσει. Δώδεκα ώρες μετά η ασθενής επανέρχεται με επιδείνωση της συμπτωματολογίας. Λόγω κλινικοεργαστηριακής επιδείνωσης πραγματοποιήθηκε μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP) με ανάδειξη χολοκυστίτιδας χωρίς χολολιθίαση, περιπυλαίου οιδήματος και μικροσυλλογών στο ύψος της ηπατικής πύλης. Αποφασίστηκε η διενέργεια λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής σε επείγουσα βάση. Διεγχειρητικά, διαπιστώθηκε γαγγραινώδης χολοκυστίτιδα, χωρίς διάτρηση αλλά με περιπυλαίο απόστημα. Σύμφωνα με τα διεγχειρητικά ευρήματα η χολοκυστίτιδα αυτή κατατάχθηκε σε αλιθιασική χολοκυστίτιδα τύπου 4. Τη 2η μετεγχειρητική ημέρα, η ασθενής παρουσίασε εργαστηριακή επιδείνωση και την 4η μετεγχειρητική ημέρα διενεργήθη αξονική τομογραφία χωρίς παθολογικά ευρήματα. Την 6η μετεγχειρητική ημέρα εξέρχεται ούσα καλώς. Τη 14η μετεγχειρητική ημέρα η ασθενής παρουσίασε λοίμωξη χειρουργικού τραύματος στην υπομφάλιο τομή με ανεύρεση Enterococcus spp. Η ασθενής εισήχθη για χορήγηση κατάλληλης ενδοφλέβιας αντιβιοτικής αγωγής για 7 ημέρες, οπότε εξήλθε ούσα καλώς.
Συμπεράσματα: Η διάγνωση της αλιθιασικής χολοκυστίτιδας αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τους κλινικούς ιατρούς. Η νόσος αυτή εμφανίζεται κυρίως σε βαρείς πάσχοντες ασθενείς, άρρενες, στην έκτη δεκαετία της ζωής τους. Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν πληρούσε κανένα από τα αναμενόμενα δημογραφικά και αιτιολογικά χαρακτηριστικά κάνοντας τη διάγνωση ακόμα πιο δύσκολη.
- 4 προβολές


