Διαβητολογικό Ιατρείο, Παθολογική Κλινική, ΓΝΘ «Γ.ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ»
Εισαγωγή: Η μεταβολικά σχετιζόμενη στεατωτική νόσος του ήπατος (MASLD) συσχετίζεται άμεσα με την παχυσαρκία και το σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (T2DM), με αποτέλεσμα να μοιράζονται κοινές θεραπείες όπως αυτή των αγωνιστών GLP1. Πρόσφατη έρευνα εστιάζεται στην ανάπτυξη αποτελεσματικότερων φαρμάκων για την απώλεια βάρους και τον γλυκαιμικό έλεγχο όπως είναι η τιρζεπατίδη (tirzepatide, ένας διπλός αγωνιστής GLP1/GIP) και ο συνδυασμός σεμαγλουτίδης με το ανάλογο αμυλίνης καγριλιντίδη, γνωστός ως CagriSema.
Σκοπός: Nα μελετήσουμε και να συγκρίνουμε την αποτελεσματικότητα των δύο νέων φαρμάκων σε μικρή κοόρτη ασθενών με παχυσαρκία, Τ2DM και MASLD.
Μεθοδολογία: Καταγράφηκαν συνεχόμενοι ασθενείς του Διαβητολογικού Ιατρείου με παχυσαρκία (BMI≥30kg/m2), Τ2DM και MASLD, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν προοπτικά με εβδομαδιαίες υποδόριες ενέσεις είτε tirzepatide 5mg (=ομάδα 1) είτε CagriSema 2,4mg (=ομάδα 2) στα πλαίσια ερευνητικών πρωτοκόλλων και για τους πρώτους 6 μήνες παρακολούθησης. Εκτός από την καταγραφή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), του σωματικού βάρους και του λιπιδαιμικού προφίλ, για την εκτίμηση της ΜΑSLD καταγράφηκαν τιμές ηπατικής λειτουργίας (ΑST, ALT, γGT, αριθμός αιμοπεταλίων) και υπολογίστηκαν τα μη-επεμβατικά σκορ FIB-4 και Liver Risk score. Για τη στατιστική σύγκριση των δύο ομάδων παρέμβασης χρησιμοποιήθηκαν οι δοκιμασίες chi square και Μann-Whitney test, ενώ για τη μελέτη αποτελεσματικότητας της θεραπείας η δοκιμασία Wilcoxon signed rank test for paired samples.
Αποτελέσματα: Συμμετείχαν συνολικά 30 ασθενείς, με τα αρχικά χαρακτηριστικά τους να παρουσιάζονται στον Πίνακα. Από τη σύγκριση των δύο ομάδων προέκυψε ότι οι ασθενείς που έλαβαν tirzepatide ήταν κατά μία 10ετία περίπου νεότεροι και παρουσίαζαν στατιστικά υψηλότερη τιμή ΑLT.
|
|
Ομάδα 1 |
Ομάδα 2 |
p |
|
Φύλο (Α/Γ) |
6/9 |
9/6 |
NS |
|
Ηλικία (έτη) |
54,8 ± 11,1 |
66,6 ± 9,8 |
0.004 |
|
ΒΜΙ (kg/m2) |
37,0 ± 5,8 |
34,3 ± 6,1 |
NS |
|
HbA1c (%) |
8,3 (IQR 7,7-9,6) |
8,0 (IQR 7,7-8,2) |
NS |
|
Χοληστερόλη (mg/dL) |
173,8 ± 51,6 |
175,0 ± 40,0 |
NS |
|
AST (U/L) |
26 (IQR 25-34) |
24 (IQR 23-27) |
NS |
|
ALT (U/L) |
44 (39-47) |
20 (IQR 14-40) |
0.001 |
|
PLT (x 109/L) |
325 (IQR 266-340) |
359 (IQR 312-418) |
NS |
|
FIB-4 |
0,74 (IQR 0,73-0,91) |
0,90 (IQR 0,75-1,09) |
NS |
|
Liver Risk score |
5,61 (IQR 5,50-6,18) |
4,97 (IQR 4,89-5,53) |
NS |
Από την εκτίμηση των μη επεμβατικών σκορ για τη συνυπάρχουσα MASLD, καταγράφηκε χαμηλός κίνδυνος για ύπαρξη ηπατικής ίνωσης (FIB-4<1.30) και ελάχιστος έως χαμηλός κίνδυνος για δυσμενή έκβαση σχετιζόμενη με ηπατική ίνωση (Liver Risk score<10).
H χορήγηση θεραπείας οδήγησε το σύνολο των ασθενών στην επίτευξη απώλειας βάρους (διάμεσoς -8,46 kg, εύρος -1,6 έως -20,2kg, Δ=-9,4% επί του αρχικού βάρους), βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου (διάμεσος -1,75% στην HbA1c, εύρος -0,8 έως -2,4%), μείωση της ολικής χοληστερόλης (διάμεσος -20,4mg/dL) και βελτίωση της τιμής ALT κατά 20U/L (IQR -9 έως -31) (Wilcoxon signed rank test, p<0.01). Aπό τη σύγκριση των δύο ομάδων βρέθηκε ότι οι ασθενείς που έλαβαν CagriSema πέτυχαν μεγαλύτερη απώλεια βάρους (-16,4% επί του αρχικού vs. -5,9%, p<0,001) χωρίς ωστόσο στατιστικά σημαντική διαφορά στη βελτίωση των υπολοίπων παραμέτρων.
Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης παρέμβασης σε αυτή τη κοόρτη διαβητικών ασθενών με παχυσαρκία και ήπια ΜASLD δείχνουν ότι tirzepatide και CagriSema οδηγούν σε στατιστικά σημαντική απώλεια βάρους, βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου, λιπιδαιμικού προφίλ και της ηπατικής βιοχημείας.
Abstract ID
EP18
