ΣΠΑΝΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΙΦΑΣΙΚΗΣ ΟΞΕΙΑΣ HBV ΜΟΝΟ-ΛΟΙΜΩΞΗΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τυπικά στην οξεία ικτερική ηπατίτιδα Β τα επίπεδα των αμινοτρανσφερασών συνήθως κορυφώνονται κατά την έναρξη των συμπτωμάτων ή πριν την εμφάνιση του ικτέρου και υποχωρούν σταδιακά με ομαλοποίησή τους εντός 1-4 μηνών στους ασθενείς που αναρρώνουν πλήρως.

ΣΚΟΠΟΣ: Η παρουσίαση ενός πολύ σπάνιου περιστατικού οξείας HBV μονο-λοίμωξης με διφασική πορεία.

ΜΕΘΟΔΟΙ: Πρόκειται για γυναίκα 49 ετών με ελεύθερο ατομικό αναμνηστικό που προσήλθε με ίκτερο από τριημέρου. Κατά την κλινική εξέταση δεν διαπιστώθηκαν ευρήματα χρόνιας ηπατικής νόσου. Από τον εργαστηριακό έλεγχο: ALT 2838 U/L, AST 2924 U/L, ALP 217 IU/L, γGT 114 U/L, ολική χολερυθρίνη 12,5 mg/dL (άμεση χολερυθρίνη 9,6 mg/dl) και INR 1,4. Ο ιολογικός έλεγχος ήταν συμβατός με οξεία ηπατίτιδα Β με θετικά ΗΒsAg και antiHBc IgM, αρνητικό HBeAg θετικό antiHBe, και HBV DNA: 221000 IU/ml. Στην ασθενή έγινε έναρξη εντεκαβίρης. O υπερηχογραφικός έλεγχος ήπατος-χοληφόρων, σπληνός και αγγείων δεν ανέδειξε παθολογικά ευρήματα. Ο ιολογικός έλεγχος (HDV, HCV, HAV, HEV, CMV, EBV, HSV) για συλλοίμωξη ήταν αρνητικός, όπως επίσης και ο έλεγχος των αυτοαντισωμάτων (ANA, SMA, anti- LKM1). Ο ποσοτικός προσδιορισμός των ανοσοσφαιρινών ήταν φυσιολογικός ενώ η σερουλοπλασμίνη ορού 42 mg/dl. Μετά την αρχική μέγιστη τιμή των αμινοτρανσφερασών την 3η ημέρα από την εισαγωγή και της χολερυθρίνης την 5η ημέρα, ακολούθησε βιοχημική βελτίωση έως τις ημέρες 12η-19η. Ωστόσο στη συνέχεια εμφάνισε μία δεύτερη αύξηση αμινοτρανσφερασών και χολερυθρίνης (μεγαλύτερη της προηγούμενης) που παρατηρήθηκε τις ημέρες 25η-35η, κορυφώθηκε τις ημέρες 35η-45η, και ακολούθησε προοδευτική ομαλοποίηση τους κατά τους επόμενους τρεις μήνες (Σχήμα 1). Κάθαρση του παρατηρήθηκε στους 2,5 μήνες HBsAg και εμφάνιση του antiHBs στους 5,5 μήνες.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Μετά τη δεύτερη βιοχημική κορυφή, επανελέγχθηκαν αρνητικά anti-HDV, anti-HCV που επιβεβαιώθηκαν με αρνητικά HDV RNA και HCV RNA. Προσκομίστηκε παλαιότερος έλεγος HΒsAg –αρνητικός- καθιστώντας απίθανο το ενδεχόμενο την επανενεργοποίησης του HBV. Η φαρμακευτική ηπατοτοξικότητα αποκλείστηκε βάση του ιστορικού της ασθενούς.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Παραπάνω περιγράφεται μία πολύ σπάνια περίπτωση διφασικής πορείας οξείας HBV μονο-λοίμωξης, η διάγνωση της οποίας τεκμηριώθηκε μετά από ενδελεχή έλεγχο κατά τον οποίο αποκλείστηκαν αίτια συλλοίμωξης ή ηπατίτιδας άλλης αιτίας. Μέχρι σήμερα οι βιβλιογραφικές αναφορές διφασικής ή πολυφασικής αύξησης αμινοτρανφερασών και χολερυθρίνης στο πλαίσιο οξείας HBV μονο-λοίμωξης είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Υπογραμμίζεται η σημασία του follow-up των ασθενών μετά την αρχική βελτίωση μέχρι την πλήρη ανάρρωση.