Ο ΡΥΘΜΟΣ ΕΠΑΝΑΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΚΙΡΡΩΤΙΚΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΥΨΗΛΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

Εισαγωγή-Σκοπός: Οι επιπλοκές της κίρρωσης του ήπατος οδηγούν σε συχνές νοσηλείες, επηρεάζοντας αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών και επιβαρύνοντας σημαντικά το σύστημα υγείας. Ο υπολογισμός της συχνότητας των νοσηλειών και η κατανόηση των παραγόντων, που συμβάλλουν σε αυτές, είναι απαραίτητα στοιχεία για την εκτίμηση της επιβάρυνσης από τη νόσο. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή της συχνότητας των νοσηλειών ασθενών με κίρρωση του ήπατος και των πιθανών παραγόντων, που την επηρεάζουν, καθώς και η διερεύνηση των κυριότερων αιτιών επανανοσηλείας.

Υλικό-Μέθοδοι: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μελέτη παρατήρησης ασθενών, που νοσηλεύτηκαν λόγω κίρρωσης του ήπατος στη Δ’ Παθολογική Κλινική του ΓΝΘ Ιπποκρατείου στο διάστημα 2022-2024. Η διάγνωση της κίρρωσης βασίστηκε στο ηλεκτρονικό σύστημα καταχώρησης εξιτηρίων. Καταγράφηκε αναδρομικά η πρώτη νοσηλεία στην κλινική μας και οι επακόλουθες νοσηλείες των ασθενών μέχρι το Φεβρουάριο του 2026 από το ηλεκτρονικό αρχείο του νοσοκομείου, ενώ συλλέχθηκαν και δημογραφικά και κλινικά δεδομένα, που αφορούσαν στην πρωτοπαθή νόσο, καθώς και στις συννοσηρότητες των ασθενών. Αποκλείστηκαν ασθενείς με ελλιπή κλινικά δεδομένα. Κύριο σημείο ενδιαφέροντος ήταν ο αριθμός των νοσηλειών των ασθενών και οι αιτίες επανανοσηλείας τους. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική ανάλυση και ανάλυση αρνητικής διωνυμικής παλινδρόμησης για την εκτίμηση των παραμέτρων, που επηρεάζουν τον αριθμό επανανοσηλειών και τη διάρκεια νοσηλείας.

Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 69 ασθενείς (55,1% άνδρες, διάμεση ηλικία κατά την πρώτη νοσηλεία 61,5 έτη [IQR:54-74]). Οι πρωτοπαθείς νόσοι, που οδήγησαν τους ασθενείς σε κίρρωση, ήταν η διαταραχή χρήσης αλκοόλ (29%), η μεταβολικά σχετιζόμενη στεατωτική νόσος του ήπατος (24,6%), η αυτοάνοση ηπατίτιδα (21,7%), η HBV λοίμωξη (14,5%) και η HCV λοίμωξη (13%). Ο διάμεσος αριθμός επανανοσηλειών ήταν 4 (IQR:2-8,25) και ο διάμεσος ρυθμός επανανοσηλειών ήταν 4,3/έτος (IQR:1,77-9,25). Η διάμεση διάρκεια νοσηλείας των ασθενών ήταν 7,75 ημέρες (IQR:3,89-12,81). Ο διάμεσος αριθμός επανανοσηλειών, μη συμπεριλαμβανόμενων των μονοήμερων νοσηλειών για παρακέντηση ασκιτικού υγρού, ήταν ξανά 4 (IQR: 2-7) και η διάμεση διάρκεια νοσηλείας 8,6 ημέρες (IQR:4,14-14). Οι συχνότερες αιτίες εισόδου των ασθενών ήταν ο ασκίτης (43%), η αναιμία (7,9%) και οι λοιμώξεις (5,9%). Η διάμεση επιβίωση των ασθενών μετά την πρώτη τους νοσηλεία ήταν 26 μήνες (IQR:10,5-55,25). Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του αριθμού επανανοσηλειών ή της διάρκειας νοσηλείας και της ηλικίας, του MELD-Na score ή των εργαστηριακών εξετάσεων ηπατικής λειτουργίας κατά την πρώτη νοσηλεία.

Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει υψηλό ρυθμό επανανοσηλειών των ασθενών με κίρρωση του ήπατος, καθώς και εκτεταμένο χρονικό διάστημα νοσηλείας. Η αντιμετώπιση του ασκίτη αποτελεί τη συχνότερη αιτία επανεισαγωγής των ασθενών στο νοσοκομείο. Οι επανανοσηλείες των ασθενών με κίρρωση του ήπατος φαίνονται να είναι ανεξάρτητες από την αρχική βαρύτητα της κίρρωσης και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών.