METABOLOMIC ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΑ ΕΠΑΓΟΜΕΝΗ ΣΤΕΑΤΩΤΙΚΗ ΝΟΣΟ ΤΟΥ ΗΠΑΤΟΣ

Εισαγωγή: Η μεταβολικά επαγόμενη σχετιζόμενη νόσος του ήπατος (MASLD) είναι μία από τις πιο συχνές αιτίες χρόνιας ηπατικής νόσου και εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα υγείας παγκοσμίως. Η διαχείριση αυτών των ασθενών και η σχετική έρευνα περιορίζονται από την έλλειψη αξιόπιστων μη επεμβατικών βιοδεικτών για διάγνωση, πρόγνωση και παρακολούθηση. Ωστόσο, το κυκλοφορούν μεταβολικό προφίλ αντανακλά το συστηματικό μεταβολικό περιβάλλον και τις ηπατικές μεταβολές στους πάσχοντες.

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση συνολικού μεταβολικού προφίλ του ορού και ασθενών με MASLD, με στόχο την αναγνώριση των μεταβολικών διαταραχών που σχετίζονται με την πάθηση.

Μέθοδοι: Μελετήθηκε με φασματοσκοπία ¹Η-NMR το μεταβολικό προφίλ ορού 62 ασθενών με MASLD (υπερηχογραφικά επιβεβαιωμένη) και 43 υγιών εθελοντών.

Αποτελέσματα: Από τους συνολικά 53 μεταβολίτες που ποσοτικοποιήθηκαν, 37 παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ασθενών με MASLD και υγιών ατόμων. Η MASLD συσχετίστηκε με αυξημένα επίπεδα των BCAAs ισολευκίνης (76.97 ± 17.00 vs 67.56 ± 13.01, p<0.01) και βαλίνης (276.78 ± 45.74 vs 246.33 ± 36.65, p<0.001), καθώς και ενδιάμεσων μεταβολιτών του καταβολισμού τους, όπως 2-οξοκαπροϊκό (10.67 ± 0.88 vs 7.80 ± 3.34, p<0.001), 2-οξοϊσοκαπροϊκό (20.90 ± 1.75 vs 18.89 ± 5.83, p<0.05) και 3-υδροξυϊσοβουτυρικό (11.80 ± 1.38 vs 6.87 ± 2.56, p<0.001). Μεταβολίτες της κετογένεσης/κετόλυσης ήταν αυξημένοι στους ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων του οξικού (68.78 ± 22.64 vs 50.90 ± 19.78, p<0.001), ακετοξικού (46.59 ± 35.38 vs 25.70 ± 16.99, p<0.001), 2-υδροξυβουτυρικού (106.35 ± 26.15 vs 79.39 ± 19.09, p<0.001) και 3-υδροξυβουτυρικού (87.26 ± 81.57 vs 57.99 ± 24.04, p<0.05), ενώ η ακετόνη ήταν μειωμένη (18.52 ± 11.63 vs 28.26 ± 8.81, p<0.05). Το γαλακτικό (2822.8 ± 835.2 vs 2336.7 ± 606.1, p<0.01), το πυροσταφυλικό (101.00 ± 46.48 vs 51.63 ± 21.24, p<0.001) και το 2-οξογλουταρικό (29.03 ± 4.64 vs 12.56 ± 4.50, p<0.001) αυξήθηκαν σημαντικά. Επιπλέον, αυξημένοι ήταν βεταΐνη (84.45 ± 17.41 vs 69.73 ± 15.05, p<0.001), χολίνη (16.70 ± 3.97 vs 12.42 ± 4.20, p<0.001), διμεθυλαμίνη (8.79 ± 2.93 vs 5.72 ± 3.18, p<0.001), φορμικό (45.84 ± 12.98 vs 32.79 ± 14.16, p<0.001), μεθειονίνη (42.41 ± 7.71 vs 32.76 ± 7.57, p<0.001), σαρκίνη (7.01 ± 1.36 vs 3.61 ± 1.63, p<0.001) και N,N-διμεθυλογλυκίνη (5.14 ± 0.94 vs 3.59 ± 1.17, p<0.001). Αντίθετα, μειωμένα επίπεδα παρατηρήθηκαν για αργινίνη (103.10 ± 5.07 vs 185.21 ± 49.02, p<0.001), γλουταμίνη (492.90 ± 53.34 vs 530.44 ± 89.86, p<0.05), ορνιθίνη (63.47 ± 8.02 vs 72.56 ± 26.03, p<0.05), σερίνη (177.18 ± 10.38 vs 196.81 ± 22.86, p<0.001) και ταυρίνη (104.01 ± 7.31 vs 146.19 ± 27.36, p<0.001).

Συμπεράσματα: Η μελέτη ανέδειξε σημαντικές διαφορές σε ασθενείς με MASLD στον μεταβολισμό των BCAAs, στη δραστηριότητα του κύκλου κιτρικού οξέος, στον κύκλο της ουρίας, στη γλυκόλυση, στη σύνθεση κετονικών σωμάτων και στον μεταβολισμό των αρωματικών αμινοξέων. Τα ευρήματα υποδηλώνουν πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις που επηρεάζουν την ενεργειακή ομοιόσταση και αναδεικνύουν την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης των μηχανισμών της νόσου.