ΜΕΛΕΤΗ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΑΚΩΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΩΝ ΔΙΑΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΚΙΡΡΩΣΗ ΗΠΑΤΟΣ: ΠΡΩΙΜΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Εισαγωγή

Η κιρρωτική μυοκαρδιοπάθεια αποτελεί ένα σύνδρομο που εξελίσσεται σιωπηλά και εκδηλώνεται κλινικά στα τελευταία μόνο στάδια της κίρρωσης του ήπατος (ΚΗ). Δύναται να οδηγήσει σε συμπτωματική καρδιακή ανεπάρκεια σε συνθήκες stress, ιδίως περί ή μετά την μεταμόσχευση. Η διαστολική δυσλειτουργία, δηλαδή η διαταραχή της διαστολικής πλήρωσης των κοιλιών, αποτελεί την πρωιμότερη εκδήλωσή της. Οι κατευθυντήριες οδηγίες του Cirrhotic Cardiomyopathy Consortium (2019) εστιάζουν σε δείκτες διαστολικής δυσλειτουργίας που δεν επηρεάζονται από το status όγκου των ασθενών, όπως η μέση πρώιμη διαστολική ταχύτητα του μιτροειδικού δακτυλίου (e’). Ωστόσο, οι πλέον πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Εταιρείας Υπερηχογραφίας (2025) στερούνται ειδικών αναφορών στους ασθενείς με ΚΗ.

Σκοπός

Η καταγραφή δεικτών διαστολικής δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς με ΚΗ.

Μέθοδοι

31 ασθενείς με ΚΗ χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο υποβλήθηκαν σε διαθωρακικό υπερηχογράφημα καρδιάς δύο διαστάσεων και ιστικό Doppler (συσκευή EPIC 7, Philips) στην Μονάδα Δυναμικής Υπερηχοκαρδιογραφίας της Α’ Καρδιολογικής Κλινικής του ΕΚΠΑ. Πρόκειται για σταθερούς ασθενείς χωρίς οξείες επιπλοκές ΚΗ, που είτε είχαν νοσηλευτεί πρόσφατα στην Β’ Πανεπιστημιακή Κλινική του ΕΚΠΑ είτε προσήλθαν για προγραμματισμένο έλεγχο ή παρέμβαση και δεν διέκοψαν την χρόνια φαρμακευτική αγωγή τους.

Αποτελέσματα

Όλοι οι ασθενείς είχαν Κλάσμα Εξώθησης (ΚΕ) > 50%. Αυξημένο Κατά Λεπτό Όγκο Αίματος (ΚΛΟΑ) στην ηρεμία παρουσίαζε το 12.9% (4/31) των ασθενών και ταχυκαρδία (καρδιακή συχνότητα > 100 παλμοί/λεπτό) το 6,4% (2/31). Όσον αφορά τους δείκτες διαστολικής δυσλειτουργίας, αυξημένο δείκτη μάζας αριστερής κοιλίας (LVMi) (≥ 115 g/m² σε άνδρες και ≥ 95 g/m² σε γυναίκες) είχε το 9.7% (3/31), λόγος πρώιμης διαστολικής ταχύτητας στην καταγραφή της διαμιτροειδικής ροής (Ε) προς ταχύτητα κατά την κολπική συστολή (Α) (Ε/Α) ≤ 0.8 διαπιστώθηκε στο 38.7% (12/29), e’ < 9 cm/s στο 51.6% (16/31) και δείκτης όγκου αριστερού κόλπου (LAVi) μεγαλύτερος του 34 ml/m² στο 25.8% (8/31) των ασθενών. Μόνο ένας παρουσίαζε λόγο E/e’ ≥ 13 (δείκτη συμβατό με αυξημένη πνευμονική πίεση ενσφήνωσης). Το ποσοστό των ασθενών με εκτιμώμενη πίεση πνευμονικής αρτηρίας (PASP) > 35mmHg και μέγιστη ταχύτητα ανεπάρκειας τριγλώχινας (TRV) > 2.8 m/s ήταν 22.6% (7/31) και 9.7% (3/31), αντίστοιχα.

Συμπεράσματα

Σε περισσότερους από τους μισούς ασθενείς με ΚΗ διαπιστώθηκαν παθολογικές τιμές δεικτών διαστολικής δυσλειτουργίας. Περισσότερο από το ένα τέταρτο των ασθενών παρουσίαζε διάταση του αριστερού κόλπου, ενδεικτική χρονίως αυξημένων ενδοκοιλιακών πιέσεων πλήρωσης. Όμως, η δομική αυτή διαταραχή δεν συνοδεύτηκε από υπερτροφία ή επηρεασμένη συσπαστικότητα της αριστερής κοιλίας, όπως φαίνεται από το μικρό ποσοστό αυξημένου LVMi και το διατηρημένο ΚΕ αντίστοιχα, πιθανότατα λόγω χαμηλών περιφερικών αντιστάσεων. Τέλος, στο 20% περίπου διαπιστώθηκαν ενδείξεις πυλαιοπνευμονικής υπέρτασης.