Προοπτική μελέτη καταγραφής αιμορραγικών επιπλοκών επεμβατικών πράξεων σε ασθενείς με κίρρωση

Εισαγωγή: Η διενέργεια επεμβατικών πράξεων σε κιρρωτικούς ασθενείς συχνά αποθαρρύνεται, καθώς θεωρείται ότι οι ασθενείς αυτοί εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο περιεπεμβατικής αιμορραγίας, ακόμη και σε επεμβάσεις χαμηλού κινδύνου.

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η προοπτική αξιολόγηση των αιμορραγικών επιπλοκών σε ασθενείς με κίρρωση που υποβάλλονται σε μη-χειρουργικές επεμβάσεις.

Μέθοδοι: Όλες οι μη χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν σε ασθενείς με κίρρωση στο τμήμα μας μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου 2025 καταγράφηκαν προοπτικά, μαζί με τα χαρακτηριστικά των ασθενών. Οι επεμβάσεις κατηγοριοποιήθηκαν ως χαμηλού, αβέβαιου ή υψηλού κινδύνου σύμφωνα με ένα πρόσφατος διεθνές κείμενο ομοφωνίας.

Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 74 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε συνολικά 204 επεμβάσεις. Από αυτές τις επεμβάσεις, το 49% πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς με ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα και το 83.8% σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση. Οι ασθενείς είχαν μέση βαθμολογία MELD-Na 17.5 [6-37.7] και μέση βαθμολογία Child-Pugh 8 [5-13] . Επιπλέον, οι μέσες τιμές αιμοπεταλίων και INR ήταν 122 [23-391] 10⁹/L και 1.23 [0.89-4.4], αντίστοιχα. Οι πιο συχνές επεμβάσεις ήταν η εκκενωτική παρακέντηση ασκίτη (36.3%), η διαγνωστική παρακέντηση ασκίτη (20.6%), η γαστροσκόπηση (14.2%), η ενδοσκοπική απολίνωση κιρσών (6.9%), εισαγωγή κεντρικού φλεβικού καθετήρα (5.4%) και τοποθέτηση διασφαγιτιδικής ενδοηπατικής πυλαιοσυστηματικής αναστόμωσης (4.4%). Η πλειονότητα των επεμβάσεων ταξινομήθηκε ως χαμηλού κινδύνου (79.8%), με μόνο το 2% να είναι υψηλού κινδύνου. Το 20.3% των ασθενών λάμβανε αντιπηκτική αγωγή κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Ελάσσονες αιμορραγίες εμφανίστηκαν στο 4,4% των επεμβάσεων, χωρίς να σημειωθούν περιπτώσεις μείζονος αιμορραγίας. Παρατηρήθηκε συσχέτιση μεταξύ των περιπτώσεων ελάσσονος αιμορραγίας και της χρήσης αντιπηκτικών (p=0.018).

Συμπεράσματα: Σε αυτή την προοπτική κοόρτη ασθενών με κίρρωση, τα επεισόδια περιεπεμβατικής αιμορραγίας σε ασθενείς με κίρρωση ήταν σπάνια και περιοριζόταν σε ελάσσονες αιμορραγίες, γεγονός που υποστηρίζει την ασφάλεια των περισσότερων μη-χειρουργικών επεμβάσεων σε αυτόν τον πληθυσμό.